Witkula (736 m n.p.m.) to jeden z tych szczytów Małych Pienin, który zachwyca nie widokami z wierzchołka, lecz samym charakterem grani — wąskiej, skalistej i porośniętej leszczyną oraz karłowatymi drzewami. To miejsce dla tych, którzy lubią dzikie, nieoczywiste zakątki górskie.

Grań Witkuli jest wyjątkowo malownicza w swojej surowości. Skalisty wierzchołek otoczony jest krzakami, które co prawda zasłaniają panoramę, ale nadają miejscu leśny, tajemniczy klimat. Prawdziwą nagrodą jest zejście na wschód — na przełęcz Danielkę, skąd roztaczają się ładne widoki na Jarmutę i Szczawnicę. Wiosną zieleń jest tu intensywna, jesienią leszczyna płonie złotem i rudością. Przez samą grań przebiega granica polsko-słowacka, co dodaje wyprawie szczególnego smaczku.

• Droga Pienińska – szlak niebieski, przez Szafranówkę i Durbaszką w kierunku Wysokich Skałek; czas przejścia ok. 2 h 40 min w górę, 2 h 20 min w dół; trudność: umiarkowana.

• Przez grań Witkuli przebiega granica polsko-słowacka — szlak prowadzi wzdłuż niej, bez konieczności jej przekraczania.
• Polskie stoki Witkuli leżą w granicach administracyjnych Szczawnicy (województwo małopolskie, powiat nowotarski).

Zaraz za Witkułą, ok. 300 m na północny zachód, wznosi się Szafranówka — oddzielona od niej niewielką trawiastą przełęczą. Połączenie obu wierzchołków w jeden spacer to klasyka tej części Małych Pienin.