Wilkowyja (776 m n.p.m.) to spokojny, leśny szczyt w południowo-wschodniej części Rudaw Janowickich, który kryje w sobie coś rzadkiego — autentyczny spokój sudeckich lasów z dala od turystycznego zgiełku. Choć wierzchołek nie oferuje rozległych panoram, sama droga na szczyt i otaczająca przyroda wynagradzają każdy krok.

Góra wyrasta w bocznym ramieniu odchodzącym od głównego grzbietu Rudaw Janowickich ku wschodowi, zamykając od południa malowniczą dolinę Żywicy z wsią Czarnów. Zbocza porastają gęste lasy świerkowe z domieszką buka i brzozy, które jesienią zamieniają się w prawdziwy spektakl barw. Zimą cisza jest tu niemal zupełna, a śnieg zalega na długich odcinkach szlaków. Masyw zbudowany jest ze staropaleozoicznych skał metamorficznych, co czyni go interesującym obiektem dla miłośników geologii — to ostatni szczyt bocznego ramienia, gdzie te skały jeszcze dominują.

• Z Bukowca lub od Rozdroża pod Bobrzakiem — szlak czerwony (Główny Szlak Sudecki im. dra Mieczysława Orłowicza), trasa umiarkowana
• Ze Skalnika lub Czarnowa przez Rozdroże pod Bobrzakiem — szlak niebieski (Europejski Szlak E3), trasa umiarkowana

• Szlaki prowadzą przez północne zbocze, około 70 m poniżej wierzchołka — sam szczyt nie jest bezpośrednio dostępny znakowaną trasą
• Wzniesienie leży na terenie Rudawskiego Parku Krajobrazowego

Szlak czerwony biegnący przez Wilkowyję to fragment słynnego Głównego Szlaku Sudeckiego, jednego z najdłuższych i najbardziej historycznych szlaków w polskich górach — sama świadomość, że stąpasz po tej legendarnej trasie, dodaje wędrówce wyjątkowego wymiaru.