Wilcze Budy (759 m n.p.m.) to jedno z najwyższych wzniesień w Paśmie Bukowicy w Beskidzie Niskim — cichy, leśny szczyt, który nagradza wędrowca spokojem bukowych i jodłowych lasów z dala od turystycznego zgiełku. To idealne miejsce dla tych, którzy szukają prawdziwej dzikości i chcą poczuć rytm beskidzkiego grzbietu.

Szczyt leży w środkowej części Pasma Bukowicy i stanowi jeden z charakterystycznych węzłów orograficznych tego terenu — od niego odgałęzia się boczne ramię biegnące na południowy zachód przez Suchy Wierch i Kowalową aż ku widłom potoków Meleniwka i Głębokiego. Stoki po obu stronach grzbietu są dość strome i w całości pokryte lasem, głównie bukowo-jodłowym. Przez szczyt prowadzi leśna dróżka, a cały obszar zachwyca ciszą — latem przynosi chłód w cieniu drzew, jesienią eksploduje złotem i czerwienią buków.

Jak dotrzeć na szczyt:

• Puławy (wieś) — szlak czerwony (Główny Szlak Beskidzki), przez Zrubań i Pańskie Łuki na Wilcze Budy — trudność umiarkowana.
• Komańcza — szlak czerwony, przez Kamień, Przybyszów i Tokarnię na Wilcze Budy — trudność umiarkowana.

Praktyczne informacje:

• Przez szczyt przebiega czerwono znakowany szlak turystyczny będący fragmentem Głównego Szlaku Beskidzkiego.
• Szczyt jest bezleśnym punktem widokowym jedynie w ograniczonym zakresie — grzbiet w większości porośnięty jest gęstym lasem.

Wilcze Budy, choć skromne z pozoru, wpisują się w długą tradycję wędrówek Głównym Szlakiem Beskidzkim — jedną z najdłuższych i najpiękniejszych tras górskich w Polsce, która wiedzie przez całe Karpaty od Ustronia aż po Wołosate.