Wierchliczka (966 m n.p.m.) to najdalej wysunięty na wschód szczyt polskich Małych Pienin — kameralny, nieco zapomniany, a jednocześnie wyjątkowo urokliwy. Granica polsko-słowacka przebiega przez sam wierzchołek, co nadaje temu miejscu szczególny charakter. Kto tu dotrze, odkryje rozległe połoniny, ciszę i widoki na Beskid Sądecki.

Od północy szczyt otaczają wielkie, otwarte łąki Zapustek i Brysztan — dawne pola uprawne nieistniejącej już łemkowskiej wsi Biała Woda. Dziś pasą się na nich owce i krowy spędzane przez baców z Podhala. Widoki na Beskid Sądecki są stąd szerokie i swobodne. Południowe zbocza pokrywa las i należą do słowackiego Pienińskiego Parku Narodowego (PIENAP). Wiosną łąki rozkwitają barwnie, latem dają błogie poczucie przestrzeni, a jesienią złocą się w słońcu jak malowidło.

• Ze szlaku grzbietowego Małych Pienin — szlak czerwony biegnący od Drogi Pienińskiej przez Szafranówkę, Łaźne Skały, Cyrhle, Wysoki Wierch, Durbaszkę i Wysoką aż po przełęcz Rozdziele i dalej do Przełęczy Gromadzkiej w Beskidzie Sądeckim. Uwaga: szlak nie prowadzi przez sam szczyt, lecz nieco poniżej niego, przez polanę Podskałkę po polskiej stronie. Trudność: umiarkowana.

• Przez wierzchołek Wierchliczki przebiega granica polsko-słowacka.
• Południowe zbocza leżą na terenie słowackiego Pienińskiego Parku Narodowego (PIENAP) — zejście na słowacką stronę może wymagać znajomości obowiązujących przepisów parkowych.
• W okolicach przełęczy Rozdziele znajdują się niszczejące ruiny starej bacówki — ciekawostka dla dociekliwych wędrowców.
• Potok Brysztański odwadniający północne zbocza wpływa na teren rezerwatu przyrody Biała Woda.

Na Wierchliczce rośnie oset pagórkowy — gatunek rzadki w Polsce, będący niemym świadkiem bogatej historii tej pogranicznej góry. Sama nazwa szczytu pochodzi od słowackiego potoku Riečka spływającego po jego południowych zboczach.