Wierch nad Zagonnym Żlebem (2039 m n.p.m.) to jeden z charakterystycznych wierzchołków środkowej części grzbietu Wołoszyna, rozdzielającego Dolinę Waksmundzką od Doliny Roztoki. Choć dziś niedostępny dla turystów, jego sylwetka wpisana w panoramę Tatr Wysokich przyciąga spojrzenia i skłania do poznania jego historii.

Szczyt leży w sercu masywu Wołoszyna, otoczonego urwistymi żlebami i skalnymi turnią. Od zachodu graniczy ze Skrajnym Wołoszynem, a na wschód od głównego wierzchołka oddziela się grzbiet biegnący ku Turni nad Szczotami i Roztockiej Turniczce. Zbocza opadają ku Waksmundzkiej Równicy na północy oraz ku Wodogrzmotom Mickiewicza na południu — jednemu z najbardziej znanych wodospadów tatrzańskich. Zimą masyw pokrywa się śniegiem, a żleby stają się lawiniastymi pułapkami; latem dominuje tu dzika, niemal pierwotna przyroda bez śladów szlaków turystycznych.

• Uwaga: cały masyw Wołoszyna objęty jest ścisłą ochroną i wyłączony z ruchu turystycznego oraz taternickiego. Wejście na szczyt nie jest obecnie możliwe dla turystów ani wspinaczy.

• Masyw Wołoszyna wraz z Wierzchem nad Zagonnym Żlebem znajduje się w strefie ścisłej ochrony Tatrzańskiego Parku Narodowego — wstęp wzbroniony.
• Odcinek Orlej Perci od Polany pod Wołoszynem do Krzyżnego, biegnący przez ten masyw, jest od wielu lat zamknięty.
• Wodogrzmoty Mickiewicza, widoczne z okolic szczytu, są dostępne szlakiem z Doliny Roztoki i stanowią świetny cel pobliskiej wycieczki.

Przez masyw Wołoszyna biegnie historyczny fragment Orlej Perci — tzw. Wyżnia Perć — wytyczony na początku XX wieku przez księdza Walentego Gadowskiego, pioniera tatrzańskiej turystyki. To właśnie ta trasa rozsławiła te dzikie, skaliste grzbiety, zanim natura odzyskała tu pierwszeństwo.