Wielki Wołoszyn (2155 m n.p.m.) to najwyższy punkt grzbietu Wołoszyna w Tatrach Wysokich — masywu, który dumnie rozdziela Dolinę Waksmundzką od Doliny Roztoki. To szczyt z historią, charakterem i pewną dozą tajemniczości, bo dziś wstęp na niego jest zakazany.

Grzbiet Wołoszyna robi wrażenie o każdej porze roku. Latem dominuje tu surowy, wysokogórski krajobraz z widokami na otaczające doliny, zimą zaś masyw pokrywa śnieg, nadając mu jeszcze bardziej dziki i niedostępny wygląd. Wielki Wołoszyn leży we wschodniej Grani Świnicy i sąsiaduje od zachodu z Małym Wołoszynem, od którego oddziela go Wołoszyńska Szczerbina, a od północnego wschodu z Pośrednim Wołoszynem. Z południowych stoków opada efektowny Urwany Żleb do Doliny Roztoki.

• Historycznie szczyt zdobywano przez przełęcz Krzyżne — zarówno pierwsze odnotowane wejście w 1867 roku, jak i pierwsze zimowe wejście w 1908 roku wiodły tą właśnie drogą.

• Cały masyw Wołoszyna objęty jest ochroną ścisłą i jest wyłączony z ruchu turystycznego oraz taternickiego — wejście na szczyt jest obecnie niedozwolone.
• Odcinek Orlej Perci od Polany pod Wołoszynem do Krzyżnego, przeprowadzony przez ks. Walentego Gadowskiego na początku XX wieku, jest od wielu lat zamknięty.
• Szczyt można podziwiać z okolicznych szlaków, m.in. z przełęczy Krzyżne.

Pierwsze odnotowane wejście na Wielki Wołoszyn miało miejsce 16 sierpnia 1867 roku — dokonali go Eugeniusz Janota, Maksymilian Nowicki i przewodnik Maciej Sieczka. Zimą jako pierwsi zdobyli go Mieczysław Karłowicz i Roman Kordys 25 stycznia 1908 roku — historia tego miejsca należy do pionierów tatrzańskiej eksploracji.