Wielki Szczyt Wideł (2523 m n.p.m.) to jeden z tych tatrzańskich wierzchołków, które robią wrażenie nawet oglądane z daleka — wybitna skalna iglica w grani Wideł, dumnie górująca nad dolinami po obu stronach. To najwyżej położony punkt między Łomnicą a Kieżmarskim Szczytem, a jego urwiste ściany opadające w stronę Doliny Dzikiej i Doliny Łomnickiej robią niesamowite wrażenie. Jeśli lubisz dzikie, niedostępne szczyty z prawdziwym charakterem alpejskim — to miejsce stworzone dla Ciebie.

Wielki Szczyt Wideł zachwyca surowością krajobrazu przez cały rok. Latem skaliste ściany skąpane są w tatrzańskim słońcu, a widok z wierzchołka na okoliczne granie zapiera dech w piersiach. Zimą szczyt obleka się w lód i śnieg, stając się jeszcze bardziej wymagającym celem. Północno-zachodnia ściana opada niemal 500 metrów do Miedzianej Kotliny, a w jej środkowej części tkwi imponująca Miedziana Kazalnica z ciemnym urwiskiem. Panoramę na ten szczyt możesz podziwiać wygodnie znad Łomnickiego Stawu lub z kolejki na Łomnicę.

• Szczyt nie posiada żadnych znakowanych szlaków turystycznych — dostęp możliwy wyłącznie dla taterników. Najprostsza droga wiedzie od Przełęczy w Widłach, obchodząc grań od strony Cmentarzyska.
• Drogi na obu ścianach są trudne i wyceniane na III–V stopień w skali UIAA — wymagają doświadczenia wspinaczkowego i odpowiedniego sprzętu.

• Szczyt leży na terytorium Słowacji, w Tatrzańskim Parku Narodowym (TANAP) — obowiązują przepisy parku.
• Brak szlaków turystycznych — wejście dozwolone wyłącznie dla zarejestrowanych taterników.
• Szczyt jest doskonale widoczny z kolejki linowej na Łomnicę — to dobra alternatywa dla osób nieuprawiających wspinaczki.

Pierwsze letnie wejście na Wielki Szczyt Wideł zdobyły w sierpniu 1903 roku Miklós Szontagh (junior) i Johann Hunsdorfer (senior) — pionierzy, którzy otworzyli drzwi do jednego z najtrudniej dostępnych wierzchołków słowackich Tatr Wysokich.