Wielki Kopieniec (1328 m n.p.m.) to jeden z tych tatrzańskich szczytów, które nagradzają turystę widokiem nieproporcjonalnie wielkim do włożonego wysiłku. Skalisty, goły wierzchołek góruje nad zalesionymi zboczami i oferuje panoramę niemal całych Tatr — od Hawrania aż po Osobitą.

Szczyt leży w reglowej części Tatr Zachodnich, między Doliną Olczyską a Dolinką Chłabowską, i ma dwa wierzchołki oddalone od siebie o około 200 metrów — wyższy jest wschodni. Zbocza przez wieki były intensywnie wypasane, co doprowadziło do poważnej erozji gleby. Po włączeniu terenu do Tatrzańskiego Parku Narodowego zaprzestano wypasu i dziś stoki są już w znacznym stopniu zalesione, choć sam wierzchołek pozostaje skalisty i otwarty. To właśnie ta otwartość sprawia, że widok na Dolinę Suchej Wody i otaczające granie jest tak imponujący. Latem szczyt kusi spokojem i kwiatami roślin wapieniolubnych, zimą zaś oferuje wyjątkową ciszę i śnieżne krajobrazy.

• Toporowa Cyrhlа → szczyt: szlak zielony, ok. 1 h 10 min w górę / ok. 1 h w dół, trudność umiarkowana
• Ze szczytu do Jaszczurówki przez Dolinę Olczyską: szlak zielony, ok. 1 h 20 min w dół / ok. 1 h 40 min w górę, trudność umiarkowana — szlak na polanie Kopieniec rozgałęzia się: jedna nitka prowadzi przez wierzchołek, druga omija go przez płaską polanę

• Szczyt leży w granicach Tatrzańskiego Parku Narodowego — obowiązuje opłata za wstęp.
• Na południowo-zachodnim stoku Wielkiego Kopieńca w 1994 r. rozbił się helikopter TOPR — miejsce to jest upamiętnione.

Na skalistym wierzchołku, na wysokości 1310 m n.p.m., rośnie dwulistnik muszy — storczyk tak rzadki, że jest to najwyżej położone stanowisko tego gatunku w całej Polsce. Warto też wiedzieć, że zimowy wyczyn pierwszego wejścia na nartach zaliczyli tu w 1908 roku Mieczysław Karłowicz i Mariusz Zaruski.