Wielki Kopieniec to niepozorny, całkowicie zalesiony szczyt w samym sercu Tatr Zachodnich, ukryty w kącie Doliny Chochołowskiej i Starorobociańskiej. To miejsce dla tych, którzy szukają ciszy i dzikiego, niezatłoczonego zakątka Tatr, z dala od tłumów na głównych szlakach.

Charakterystyczny, kopulasty kształt góry widać już z Polany Chochołowskiej — wygląda jak zalesiony kopiec u podnóży pobliskiego Kominiarskiego Wierchu, stąd zresztą wzięła się jego nazwa w gwarze podhalańskiej. Stoki szczytu opadają w trzech kierunkach: do Doliny Chochołowskiej, Doliny Starorobociańskiej oraz do dzikiego żlebu Krowiniec, zwanego też Krowim Żlebem. Latem panuje tu gęsty, regowy las pełen cienia i leśnej wilgoci, zimą natomiast okolica zamienia się w spokojne, ośnieżone ostępy, gdzie można spotkać jedynie ślady zwierzyny.

• Brak wyznaczonych szlaków turystycznych — Wielki Kopieniec można zdobyć jedynie poza szlakiem, dla doświadczonych turystów znających teren
• Punktem wyjścia może być Polana Chochołowska lub Dolina Starorobociańska, skąd najlepiej ocenić najdogodniejszą trasę podejścia

• Na szczyt nie prowadzą żadne oznakowane szlaki turystyczne — to wyzwanie dla miłośników wypraw poza szlakiem
• Cały szczyt porośnięty jest lasem, więc nie należy liczyć na rozległe widoki z wierzchołka
• Od sąsiedniego, wyższego Małego Kopieńca (1329 m) oddziela go przełęcz zwana Kopieńcowym Przechodem (1205 m)

Ciekawostka: w Tatrach istnieje jeszcze jeden szczyt o identycznej nazwie — Wielki Kopieniec w Dolinie Olczyskiej, więc warto pamiętać, o którym z nich mowa, planując wycieczkę.