Wielka Orla Turniczka (2162 m n.p.m.) to jeden z charakterystycznych skalistych zębów we wschodniej grani Świnicy — wyższa i bardziej zachodnia z dwóch Orlich Turniczek. Choć szlak Orlej Perci omija jej wierzchołek, to właśnie tutaj adrenalina sięga zenitu: łańcuchy, klamry i drabinka na eksponowanej ścianie sprawiają, że odcinek ten zapada w pamięć na długo.

Turniczka wyrasta pomiędzy Skrajnym Granatem a Małą Orlą Turniczką, otoczona typowym dla Tatr Wysokich surowym, granitowym krajobrazem. Na południe opada ostrym filarem w stronę Dolinki Buczynowej, na północ — stromą ścianką ku żlebom Granackiej Przełęczy. Wiosną i jesienią skały mogą być oblodzone, a ekspozycja terenu daje się wtedy we znaki nawet doświadczonym turystom. Latem, przy dobrej pogodzie, panorama obejmuje Granaty, Kozi Wierch i rozległe widoki na słowacką stronę Tatr.

• Z Zawratu — czerwony szlak (Orla Perć), ok. 6 godz. 40 min do Krzyżnego, odcinek wymagający
• Z Krzyżnego przez Buczynowe Turnie i Granaty — czerwony szlak (Orla Perć), ok. 3 godz. 35 min do Koziego Wierchu (uwaga: odcinek Zawrat–Kozi Wierch jest jednokierunkowy!)

• Przejście przez Orlą Turniczkę jest fragmentem słynnej Orlej Perci — najtrudniejszego znakowanego szlaku w polskich Tatrach, ubezpieczonego łańcuchami, klamrami i drabinką.
• Odcinek jest eksponowany — zalecane doświadczenie w wędrówkach górskich i brak lęku wysokości.
• Wspinaczka skalna dopuszczalna wyłącznie od strony Dolinki Buczynowej: dwie drogi o trudności V w skali tatrzańskiej (czas przejścia 30–60 min).
• Do 2012 r. odnotowano tu 1 wypadek śmiertelny.

Pierwszego odnotowanego wejścia na Wielką Orlą Turniczkę dokonał Zygmunt Klemensiewicz wraz z Jerzym Maślanką 13 sierpnia 1904 roku — pionierzy, którzy wyznaczali szlaki tam, gdzie dziś prowadzą łańcuchy.