Wielka Kopa Królowa (1531 m n.p.m.) to kopulaste, masywne wzniesienie we wschodniej części Tatr Zachodnich, które skutecznie oddziela górne piętra Doliny Jaworzynki i Doliny Olczyskiej. Choć rzadko bywa celem samym w sobie, leży na popularnym szlaku między Kuźnicami a schroniskiem 'Murowaniec' i nagradza przechodniów niepowtarzalnym charakterem tatrzańskiej grani.

Szczyt zbudowany jest z wapieni wygładzonych przez lodowiec, a jego stoki kryją botaniczne rarytasy. Po zaprzestaniu pasterskiego wypasu niemal w całości porosły kosodrzewiną — nagie pozostają jedynie strome stoki północne. To właśnie tutaj można trafić na polodowcowe relikty roślinne: dębika ośmiopłatkowego i wierzbę zielną, a wśród kosówki — rzadkiego powojnika alpejskiego. Rosną tu również potrostek alpejski i ukwap karpacki, gatunki w Polsce spotykane wyłącznie w Tatrach i to w nielicznych miejscach. Latem panuje tu spokój, jesienią kosodrzewina nabiera złocistych odcieni, zimą grań staje się domeną doświadczonych turystów.

• Kuźnice — szlak niebieski przez Boczań i Skupniów Upłaz do przełęczy Diabełek, następnie zachodnimi zboczami Wielkiej Kopy Królowej na Przełęcz między Kopami; czas z Kuźnic na przełęcz: ok. 1 h 40 min w górę, ok. 1 h 10 min w dół; trudność: umiarkowana
• Z Przełęczy między Kopami do schroniska 'Murowaniec': ok. 20 min, powrót ok. 25 min; trudność: łatwa
• Trasa Gąsienicowa z Kasprowego Wierchu przez Dolinę Gąsienicową do Kuźnic przebiega w pobliżu tego rejonu i stanowi alternatywę powrotną

• Szczyt leży na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego — obowiązuje opłata za wstęp
• Zejście z oznakowanych szlaków jest zabronione — dotyczy to zwłaszcza chronionych siedlisk botanicznych na stokach
• Niedaleko Przełęczy między Kopami znajduje się schronisko 'Murowaniec' (Hala Gąsienicowa) — dobre miejsce na odpoczynek i posiłek

Nazwa szczytu nie pochodzi od żadnej królowej, lecz od góralskiego nazwiska Król — dawnych właścicieli Hali Królowej. Jak pisał Walery Eljasz-Radzikowski w 1873 roku: 'Królewskie miano dostało się dwóm czubom góry od jej właściciela, Podhalanina co się zowie Królem' — historia zakodowana wprost w nazwie.