Wielka Granacka Turnia to jedna z najbardziej wyrazistych turni w masywie Granatów Wielickich, wznosząca się na 2318 (według niektórych źródeł 2344) m n.p.m. w słowackich Tatrach Wysokich. To surowy, skalny szczyt, który przyciąga wzrok, ale nie zaprasza na swój wierzchołek zwykłych turystów.

Turnia góruje nad Doliną Wielicką, otoczona sąsiednimi obiektami – Małą Granacką Turnią, Dwoistą Turnią oraz Granackimi Basztami, połączonymi Granacką Ławką. To krajobraz surowy i dziki, typowy dla najwyższych partii Tatr, gdzie skalne żebra i szczerbiny tworzą prawdziwy labirynt dla wprawnego oka taternika.

Praktyczne informacje

• Wierzchołek Wielkiej Granackiej Turni jest niedostępny dla turystów pieszych – prowadzą na niego wyłącznie trudne drogi taternickie.
• Pierwsze letnie wejście odnotowano w 1901 roku, zimowe w 1925 roku.

Dawniej szczyt nosił nazwę Sławkowska Turnia, a jego niemieckie i węgierskie nazwy upamiętniały postacie Eduarda Blásyego i krakowskiego kanonika Józefa Krukowskiego.