Wielicka Kopa to niepozorny, mało wybitny wierzchołek w samym sercu Granatów Wielickich — miejsce dla tych, którzy szukają prawdziwej tatrzańskiej dziczy, a nie tłumów na szlakach. To jeden z ostatnich szczytów w tym masywie, zaliczany do grupy Granackich Turni, wyższej z dwóch części Granatów Wielickich.

Otoczenie jest surowe i skaliste, typowe dla tej części słowackich Tatr Wysokich. Od sąsiedniej Dwoistej Turni oddziela go Dwoista Przełęcz, a od Niedźwiedzich Czub — Niedźwiedzia Przełęcz. Widoki stąd to gęstwina turni, grani i przełęczy, bez ułatwień w postaci szlaków turystycznych — to teren dla doświadczonych i dobrze przygotowanych osób, poruszających się poza wyznaczonymi ścieżkami.

Jak dotrzeć na szczyt

• Wierzchołek dostępny jest wyłącznie dla taterników — brak znakowanych szlaków turystycznych prowadzących bezpośrednio na Wielicką Kopę.
• Najczęściej odwiedzany przy okazji wejścia na pobliską Dwoistą Turnię, z wykorzystaniem Granackiej Ławki biegnącej przez Wyżni Wielicki Przechód.

Praktyczne informacje

• Na niektórych mapach podawana jest błędna wysokość 2206 m — dotyczy ona punktu zwornikowego poniżej właściwego wierzchołka, a nie samej Wielickiej Kopy (2227 m).
• Szczyt odwiedzany jest bardzo rzadko i wymaga doświadczenia taternickiego, nie jest to cel dla turystów pieszych.

Pierwsze znane letnie wejście na Wielicką Kopę odnotowano w 1897 roku, a pierwsze pewne wejście zimowe dopiero w 1909 roku — to pokazuje, jak długo ten skromny wierzchołek pozostawał w cieniu bardziej efektownych sąsiadów.