Waligóra to najwyższy szczyt Gór Kamiennych i jedna z bardziej charakterystycznych gór Sudetów Środkowych. Choć las na szczycie zasłania widoki, góra wciąż przyciąga tłumy piechurów — i to z dobrego powodu. To idealne miejsce dla tych, którzy szukają prawdziwej górskiej atmosfery bez wielogodzinnych podejść.

Masyw Waligóry tworzy wydłużony grzbiet z łagodnym zboczem południowym i bardzo stromymi pozostałymi. Najbardziej imponujące jest zbocze północne, które opada gwałtownie ku Przełęczy Trzech Dolin — widok z okolicy schroniska Andrzejówka robi duże wrażenie. Zbocza porastają mieszane lasy bukowo-świerkowe, choć miejscami przerzedzone w wyniku klęski ekologicznej. Zimą okolica Przełęczy Trzech Dolin zamienia się w centrum narciarskie, a Waligóra w śnieżnym otoczeniu nabiera zupełnie innego, surowego uroku.

• Przełęcz Trzech Dolin — szlak pieszy (kolor nieznany), kierunek Sokołowsko przez ruiny zamku Radosno; łatwe podejście z dobrze skomunikowanego węzła szlaków przy schronisku Andrzejówka.
• Z Głuszycy — odgałęzienie górskiego szlaku rowerowego przez Radosną do Przełęczy Trzech Dolin (wytyczony w 2004 r. przez gminę Głuszyca); dostępne też dla pieszych.

• W pobliżu szczytu znajduje się schronisko Andrzejówka na Przełęczy Trzech Dolin — wygodny punkt startowy i cel na herbatę po powrocie.
• Waligóra należy do Korony Gór Polski, Korony Sudetów, Korony Sudetów Polskich oraz Korony Gór Dolnego Śląska — obowiązkowy punkt dla kolekcjonerów szczytów.
• Na szczycie nie ma punktu widokowego — dawna drewniana wieża triangulacyjno-widokowa popadła w ruinę i została rozebrana.

Waligóra cieszyła się popularnością już w XIX wieku, kiedy jako odsłonięty szczyt stanowiła doskonały punkt widokowy. Jej niemiecka nazwa to Heidelberg — zupełnie inna historia niż słynne miasto nad Neckarem, ale klimat równie osobliwy.