Veľký Manín (891 m n.p.m.) to jeden z najbardziej charakterystycznych szczytów słowackich Gór Strażowskich — masywny, wydłużony grzbiet wapiennych skał, który wyrasta z doliny Wagu jak wielki bochenek chleba. To miejsce dla tych, którzy cenią dzikość, geologiczne osobliwości i spokój bukowych lasów z dala od tłumów.

Masyw robi wrażenie już z daleka — jego wschodnie i północne stoki usiane są licznymi progami, ścianami i basztami skalnymi. Na wierzchowinie dominują buki, a w środkowej części grzbietu ukrywa się niewielka łąka. Widoki ze szczytu są fragmentaryczne, ale sama droga na górę — przez skalne progi i krasowy teren — to prawdziwa nagroda. Wiosną i jesienią bukowy las zmienia się w spektakl barw, latem skały okrywają rośliny wapieniolubne. Masyw należy do Obszaru Chronionego Krajobrazu Gór Strażowskich, a jego północna część wchodzi w rezerwat przyrody Manínska tiesňava.

• Powaska Bystrzyca — żółty szlak turystyczny biegnący przez grzbiet Veľkiego Manína, z odgałęzieniem prowadzącym bezpośrednio na szczyt; trudność umiarkowana.
• Dolny wylot Wąwozu Manińskiego — żółty szlak od północy, przez rezerwat Manínska tiesňava; trudność umiarkowana.

• Na żółtym szlaku dostępna jest Partizánska jaskyňa (zwana też Hrubá diera) — jedyna jaskinia w masywie udostępniona do samodzielnego zwiedzania, na wysokości 784 m n.p.m.
• Cały masyw leży w granicach obszaru chronionego — należy trzymać się oznakowanych szlaków.
• U zachodnich podnóży góry można natknąć się na kilka małych źródeł mineralnych zwanych kyselkami, m.in. Záluská kyselka.

Ciekawostką geologiczną jest Vápencová jaskyňa — największa jaskinia w całej Manínskiej vrchovinie, z 140-metrowymi korytarzami bogatymi w nacieki. Miejscowa ludność używała kiedyś miękkich sintrów z tej jaskini jako lekarstwa.