Veľký Kostol to skalna wieża o charakterystycznym trapezowatym kształcie, ukryta w Środkowej Grani Tatr Wysokich. To miejsce dla tych, którzy szukają czegoś więcej niż tylko widoków — surowej, alpejskiej skały i autentycznej atmosfery wysokogórskiej wspinaczki.

Iglica leży w Prostrednym hrebeni, poniżej Prostrednego hrotu, między Małym Kościołem (2095,4 m) a Chmúrną wieżą (2257,9 m). Od strony Wielkiej Zimnej Doliny opada elegancką, około 65-metrową ścianą południowo-zachodnią — widok zapierający dech w piersiach nawet z daleka. Teren jest typowo tatrański: krucha skała, eksponowane granie i zmienne warunki atmosferyczne sprawiają, że miejsce to wymaga szacunku przez cały rok.

• Wielka Zimna Dolina (Veľká Studená dolina) — podejście od strony doliny z widokiem na imponującą 65-metrową ścianę SW; szczytowe partie wymagają doświadczenia wspinaczkowego, trudność minimum II stopień UIAA.
• Mała Zimna Dolina (Malá Studená dolina) — alternatywne drogi przez ścianę NE, trudność około IV stopień UIAA.

• Veľký Kostol to obiekt wspinaczkowy, a nie szczyt turystyczny — wejście wymaga umiejętności wspinaczkowych co najmniej na poziomie II stopnia UIAA.
• Pierwsze wejście granią SE wykonał F. Habesch w 1902 roku, granią NW — Gy. Komarnicky z towarzyszami w 1908 roku (skała krucha, ostrożność wskazana).
• Najtrudniejsza droga to środek ściany SW (I. Gálfy i J. Poljak, 1954) — V stopień UIAA.

Ciekawostką jest, że mimo stosunkowo niedużych rozmiarów wieża oferuje drogi wspinaczkowe w szerokim zakresie trudności — od klasycznych tras granią po wymagającą linię środkiem ściany. Jej trapezowaty sylwetka jest jednym z bardziej rozpoznawalnych kształtów w tej części Tatr.