Upłazkowa Turnia to jedna z tych tatrzańskich turni, które z daleka wyglądają skromnie, a z bliska okazują się prawdziwym labiryntem skał, szczelin i jaskiń. Wznosi się nad Wąwozem Kraków w Dolinie Kościeliskiej i choć od strony Ciemniaka wygląda niepozornie, jej ściany opadają do wąwozu na wysokość aż 350 metrów.

To miejsce dla tych, którzy cenią dziką, skalistą stronę Tatr Zachodnich. Grzbiet turni zbudowany jest ze skał węglanowych i kryje mnóstwo jaskiń oraz schronisk skalnych — Jaskinię z Konkrecjami Niżnią, Dziurę nad Zachodem czy Upłazkową Kolebę, by wymienić tylko kilka. Główna Upłazkowa Grań to skomplikowany ciąg turni i przełączek opadających urwistymi ścianami w stronę południową i północną, podczas gdy od Pisaniarskiego Żlebu podejście jest znacznie łagodniejsze. Latem trawiaste zbocza i skalne granie kontrastują z surowością wąwozu poniżej, zimą całość zyskuje dziki, odludny charakter.

• Upłazkowa Turnia nie jest udostępniona turystycznie — nie prowadzi na nią żaden znakowany szlak.
• Można ją dobrze zobaczyć z Polany Pisanej oraz z okolic Chudej Przełączki i trasy przez Czerwony Żleb do Doliny Tomanowej.

• Szczyt dostępny wyłącznie dla taterników — wytyczono tu wiele dróg wspinaczkowych.
• Teren skalisty i technicznie wymagający, z licznymi jaskiniami i schronami skalnymi.
• Najlepszy widok na turnię z dostępnych pieszo miejsc: Polana Pisana i okolice Chudej Przełączki.

To skalne królestwo pełne ukrytych jaskiń — jak choćby Tunel pod Upłazkowym Przechodem czy Lustrzany Korytarz — pozostaje jednym z mniej znanych, a najbardziej tajemniczych zakątków Doliny Kościeliskiej.