Turnia nad Jaworzynką (1626 m n.p.m.) to dziki, skalny szczyt w Tatrach Bielskich, który kryje się z dala od turystycznych szlaków. To właśnie ta niedostępność sprawia, że ma w sobie coś wyjątkowego — górska cisza, niska roślinność na wierzchołku i rozległe widoki nagradzają tych, którzy docierają tu w ramach dozwolonych form aktywności.

Szczyt leży w bocznej grani odchodzącej na północ od głównej grani Tatr Bielskich, pomiędzy Zadnimi a Pośrednimi Jatkami. Wokół rozciąga się typowo tatrzański krajobraz — skaliste granie, hale i lasy. Z wierzchołka, pokrytego jedynie niską roślinnością, roztacza się imponująca panorama: widoczne są okoliczne szczyty głównej grani Tatr Bielskich, pobliska Spiska Magura, a przy sprzyjających warunkach atmosferycznych wzrok sięga aż po Orawskie Beskidy, Pieniny, Lubowlańskie Pogórze, Czergów, Góry Lewockie oraz liczne graniczne szczyty południowej Polski. Latem wierzchołek skąpany jest w słońcu, zimą zaś otacza go surowy, alpejski klimat.

• Turnia nad Jaworzynką leży w granicach Tatrzańskiego Parku Narodowego oraz w Narodowej Rezerwacji Przyrody Tatry Bielskie — na szczyt nie prowadzi żaden znakowany szlak turystyczny, a wejście jest oficjalnie niedozwolone.

• Szczyt znajduje się w Narodowej Rezerwacji Przyrody Tatry Bielskie, gdzie ruch turystyczny poza szlakami jest zakazany — dotyczy to wszystkich wierzchołków tej części Tatr.
• Obszar należy do Tatrzańskiego Parku Narodowego po stronie słowackiej.

Tatry Bielskie są jedyną częścią Tatr zbudowaną głównie z wapieni, co nadaje im odmienny, jaśniejszy charakter w porównaniu z granitowymi Tatrami Wysokimi — i to właśnie ta osobliwość geologiczna sprawia, że widok z Turni nad Jaworzynką jest tak niezwykły.