Turkuł (1933 m n.p.m.) to jeden z bardziej charakterystycznych szczytów Czarnohory w Ukraińskich Karpatach — trójkątna, wyraźnie zarysowana kopuła, która przyciąga turystów zarówno widokami, jak i dziką, nieokiełznaną przyrodą. Leży na granicy obwodów iwano-frankowskiego i zakarpackiego, a jego otoczenie łączy w sobie lodowcowe kary, górskie jeziora i rozległe połoniny.

Krajobraz wokół Turkułu jest wyjątkowo urozmaicony. Od wschodu i północy szczyt otaczają lodowcowe kary — w tym urokliwe jeziorko Nessamowite i uroczyszcze Kiźły. Południowe stoki zajmuje Połonina Turkułska, pokryta trawiastą roślinnością, niżej zaś ciągną się zarośla jałowca syberyjskiego i kosodrzewiny. Wschodnia ściana zdobiona jest schodkowymi wychodniami skalnymi i blokowiskami, które nadają szytowi surowego, alpejskiego charakteru. Latem panorama z wierzchołka obejmuje sąsiednie szczyty — Rebra (2001 m) od południowego wschodu i Danser (1850 m) od północy — oraz odległe grzbiety Czarnohory. Zimą i wczesną wiosną teren wymaga doświadczenia i odpowiedniego sprzętu.

• Bystrets (obw. iwano-frankowski) — szlak zielony przez ruiny schroniska na Połoninie Maryszewskiej i szczyt Szpyci do słupka 'Pod Rebrami' (1930 m), dalej szlak czerwony — ok. 7 h w górę, 6 h w dół, umiarkowanie trudny.
• Schronisko NBS 'Zarosljak' (najlepiej dojechać z Worokhty) — szlak żółty do jez. Nessamowite, dalej szlak czerwony — ok. 4,5 h w górę, 3,5 h w dół, umiarkowanie trudny.
• Szczyt Dancyż — szlak czerwony — ok. 1 h w górę, 1 h w dół, łatwy.
• Wieś Howeria (obw. zakarpacki) — szlak niebieski przez punkt kontrolny Karpackiego Rezerwatu Biosfery i Połoninę Turkułską, dalej szlak czerwony — ok. 5 h w górę, 4 h w dół, umiarkowany.

• Trasa przez wieś Howeria prowadzi przez punkt kontrolny Karpackiego Rezerwatu Biosfery — wymagane jest uiszczenie opłaty wstępu.
• Jeziorko Nessamowite, leżące w lodowcowym karze po wschodniej stronie szczytu, to popularne miejsce postoju — warto zaplanować tam krótki odpoczynek.

Nessamowite, czyli po ukraińsku 'niezwykłe', jest nie tylko piękne, ale i owiane lokalną legendą — podobno w czasie burzy jego wody same z siebie wzburzają się bez wiatru, co dawni górале uważali za znak nadchodzącej niepogody.