Suchy Wierch Kondracki (1895 m n.p.m.) to jeden z tych tatrzańskich szczytów, które nagradzają wędrowców panoramą bez konieczności pokonywania ekstremalnych trudności. Leżący w grani głównej Tatr Zachodnich, pomiędzy Kopą Kondracką a Małą Suchą Czubą Kondracką, kusi widokami i ciekawą geologiczną historią.

Szczyt ma dwa wierzchołki oddalone od siebie o zaledwie 32 m — niższy graniczny (1890 m) leżący w grani polsko-słowackiej i wyższy słowacki (1895 m), wysunięty ku południu. Teren szczytowy pokrywają murawy, piargi i kępy kosodrzewiny, a jedyne skalne ścianki znajdziesz na stromych stokach północno-wschodnich opadających do Doliny Suchej Kondrackiej. Co ciekawe, masyw zbudowany jest ze skał krystalicznych — tworzy tzw. wyspę krystaliczną Goryczkowej, wyjątkową enklawę wśród wapiennych Tatr Zachodnich. Latem grzbiet zachwyca otwartymi widokami na Dolinę Kondratową i Dolinę Cichą, jesienią zaś złoci się trawami i kosodrzewiną.

• Kasprowy Wierch (kolejka linowa) — szlak czerwony granią główną przez Goryczkową Czubę i Suche Czuby do Przełęczy pod Kopą Kondracką, czas przejścia ok. 1 h 40 min, trudność: umiarkowana

• Szlak przebiega po polskiej stronie grani i omija najwyższe wierzchołki — na szczyty prowadzą jedynie wydeptane ścieżki pozaszlakowe.
• Przez grzbiet przebiega granica polsko-słowacka; wyższy wierzchołek znajduje się po stronie słowackiej.
• Wejście na wierzchołki z głównego szlaku jest łatwe i nie wymaga specjalnego sprzętu, jednak pozaszlakowe poruszanie się przyspiesza erozję turystyczną — warto o tym pamiętać.

Masyw Suchego Wierchu kryje geologiczną ciekawostkę — jest częścią wyspy krystalicznej Goryczkowej, unikalnego obszaru skał krystalicznych otoczonego wapiennymi formacjami Tatr Zachodnich, co czyni go wyjątkowym miejscem nie tylko dla miłośników widoków, ale i geologów.