Sucha Kopa (1063 m n.p.m.) to jeden z najspokojniejszych szczytów Gór Bialskich — miejsce dla tych, którzy szukają ciszy z dala od tłumów. Rozległa wierzchowina porośnięta świerkowymi i świerkowo-bukowymi lasami regla dolnego kryje w sobie kilka uroczych polan i zaprasza do spokojnego wędrowania leśnymi duktami.

Masyw Suchej Kopy ma łagodny, leśny charakter. Zamiast widokowych skał znajdziesz tu kameralne polany — Przednią Płoń na południowym zboczu, Polanę Owczarską przy wschodnim podejściu czy Jawornicką Łąkę między Suchą Kopą a sąsiednią Suszycą (1047 m n.p.m.). Na południowo-wschodnim zboczu, przy Drodze Marianny, warto wypatrzyć Szarego Głazu — malowniczej grupy łupkowych skałek wystających z leśnego poszycia na wysokości około 870 m n.p.m. Zimą leśne drogi pokrywają się śniegiem, tworząc idealne warunki do narciarstwa biegowego i spokojnych spacerów w bieli.

• Z Nowej Morawy lub Starego Gierałtowa — niebieski szlak turystyczny (międzynarodowy szlak E3 Atlantyk–Morze Czarne), prowadzący Drogą Marianny przez południowo-wschodnie zbocze masywu; trudność: umiarkowana.
• Przez przełęcz Wielkie Rozdroże (964 m n.p.m.) lub Przełęcz Suchą (1002 m n.p.m.) — obie przełęcze leżą na wschodnim obejściu szczytu i łączą się z niebieskim szlakiem z Kamienicy do Starego Gierałtowa.

• Niebieski szlak rowerowy ze Schroniska PTTK 'Na Śnieżniku' do Przełęczy Gierałtowskiej prowadzi Drogą Marianny — rowerzystom MTB ten odcinek przyniesie sporo przyjemności.
• Sucha Kopa należy do najmniej uczęszczanych rejonów Gór Bialskich, więc na szlakach można liczyć na prawdziwą ciszę i dzikość.

Dawna nazwa szczytu — Dzialec — przypomina, że te tereny mają długą historię osadniczą, a okoliczne lasy kryją ślady dawnej gospodarki pasterskiej widoczne choćby w nazewnictwie tutejszych polan.