Stefanowy Wierch (1730 m n.p.m.) to jeden z ciekawszych szczytów Tatr Bielskich — dziki, niedostępny i otoczony ciszą, którą trudno dziś znaleźć w Tatrach. Właśnie ta niedostępność sprawia, że okolica zachowała swój pierwotny charakter, a widoki, które rozciągają się ze szczytu, nagradzają każdy wysiłek.

Szczyt wznosi się nad doliną Zadné Meďodoly w bocznej grani odchodzącej ku południowemu zachodowi od Havrana (2152 m n.p.m.), jednego z najwyższych wierzchołków Tatr Bielskich. Wokół rozciąga się imponująca panorama — widać północną część głównej grani Tatr Bielskich, okoliczne szczyty Wysokich Tatr, a przy dobrej pogodzie nawet odległe Beskidy Orawskie z Babią Górą i Pilskiem. Szczyt porasta głównie niska roślinność, co sprzyja otwartym widokom. Latem okolica jest szmaragdowo zielona i pełna życia, jesienią mieni się złotem i rudością kosodrzewiny, zimą zaś zamienia się w surowy, biały świat.

• Tatranská Javorina — szlak niebieski przez dolinę Zadné Meďodoly w kierunku Kopského sedla i Tatranských Matliarov prowadzi południowym podnóżem szczytu. Sam wierzchołek nie posiada oznakowanego szlaku turystycznego.

• Stefanowy Wierch leży w obrębie Tatrzańskiego Parku Narodowego oraz Narodowej Rezerwacji Przyrody Belianske Tatry — wejście na szczyt jest oficjalnie zabronione dla turystów.
• Podobnie jak pozostałe wierzchołki Tatr Bielskich, szczyt jest turystycznie zamknięty ze względu na ochronę unikalnej przyrody rezerwatu.

Tatry Bielskie to jedyna część słowackich Tatr zbudowana głównie z wapieni i dolomitów, co nadaje im wyjątkowy, jasny wygląd i sprawia, że flora tego obszaru jest szczególnie bogata i chroniona.