Solniska (849 m n.p.m.) to nieoczywisty skarb Beskidu Makowskiego — szczyt, który nagradza ciekawością, a nie tłumem. Choć przez sam wierzchołek nie prowadzi żaden znakowany szlak, okoliczne grzbiety i osiedla oferują prawdziwie beskidzki klimat z otwartymi widokami i spokojną atmosferą.

Szczyt wznosi się w środkowej części Pasma Solnisk, między Opuśniakiem (819 m) a Jaworzyną zwaną też Dzikasową Górą (825 m). Północno-zachodnie stoki opadają ku dolinie Lachówki, południowo-wschodnie — ku dolinie Stryszawki. Większość zboczy pokrywa las, ale bezleśny grzbiet między Solniskami a Jaworzyną zajmuje osiedle Wsiórz, skąd rozciągają się piękne panoramy na okoliczne pasma. To miejsce szczególnie urokliwe wiosną, gdy łąki zielenią się po zimie, i jesienią, gdy lasy płoną kolorami.

• Lachowice – przez Wsiórz i Opuśniok na przełęcz Cichą w kierunku Jałowca — szlak trawersuje północne i wschodnie stoki Solnisk, trudność umiarkowana.
• Przełęcz Hucisko – przez osiedle Pod Solniskiem i Wsiórz do Stryszawy (Siwcówka) — drugi wariant trawersujący wschodnie podwierzchołkowe stoki, trudność umiarkowana.

Sama nazwa szczytu pochodzi od słowa 'solniska' — tak nazywano miejsca, gdzie pasterze wykładali owcom sól do lizania. To piękna pamiątka po dawnym wypasie na beskidzkich halach. Na bezleśnym grzbiecie w osiedlu Wsiórz stoi zabytkowa dzwonnica loretańska — warto się przy niej zatrzymać i podziwiać widoki, które robią tu prawdziwe wrażenie.