Śnieżnica (1006 m n.p.m.) to jeden z bardziej urokliwych szczytów Beskidu Wyspowego — góra z charakterem, legendami i prawdziwą leśną atmosferą. Choć nie dominuje nad okolicą stromymi ścianami skalnymi, nagradza spokojnym pięknem buczyn, ciekawą historią i szlakami dla każdego.

Masyw Śnieżnicy tworzą trzy wierzchołki: główny Na Budaszowie, Wierchy i Nad Stambrukiem — najlepiej widoczne z południowego wschodu. Góra jest w większości porośnięta lasem, a rozleglejsze widoki otwierają się z polankach Płoszczycowie i Płoszczyca. Zimą zbocza Kasiny Wielkiej ożywają za sprawą Stacji Narciarskiej Śnieżnica, latem zaś las wciąga w zielony spokój. W rezerwacie przyrody na północnych stokach rosną buki liczące nawet 150 lat — to miejsce robi wrażenie o każdej porze roku.

• Kasina Wielka — szlak czerwony, ok. 1 h 45 min przez szczyt, przełęcz Gruszowiec i Ćwilin do Jurkowa; umiarkowany
• Skrzydlna, przez Pieninki Skrzydlańskie i Porąbkę — jeden z najtrudniejszych i najbardziej stromych szlaków w całym Beskidzie Wyspowym, suma przewyższeń ok. 680 m; wymagający
• Przełęcz Gruszowiec — szlak żółty (trawers Śnieżnicy) do połączenia ze szlakiem niebieskim; łatwy do umiarkowanego

• Na południowo-zachodnich stokach działa Młodzieżowy Ośrodek Rekolekcyjny — oferuje stołówkę i możliwość noclegu.
• W pobliżu szczytu, na północnych stokach, znajduje się częściowo zasypana jaskinia zwana Piwnicą — wejście ukryte w gęstej buczynie i trudne do odnalezienia.
• Przy szczycie stoi kamień graniczny z 1789 r. z inskrypcją odnoszącą się do Stanisława Małachowskiego.

Nazwa góry nie jest przypadkowa — pod jej głównym wierzchołkiem, od północy, zalega śnieg wyjątkowo długo, dłużej niż na sąsiednich szczytach podobnej wysokości. Stąd pierwotna nazwa Śnieżna Góra, a najstarsza wzmianka o tym miejscu pochodzi aż z 1254 roku.