Skupniów Upłaz to jeden z tych tatrzańskich grzbietów, który łączy w sobie bogatą historię i przyrodniczą wyjątkowość. Rozciągający się między doliną Jaworzynką a Doliną Olczyską na wysokości 1300–1470 m n.p.m., zachwyca botaników i wędrowców szukających czegoś więcej niż widok ze szczytu.

Wschodnie zbocza opadające ku Dolinie Olczyskiej są łagodne, umiarkowanie strome i pozbawione skałek — trawiasty, otwarty teren daje piękne widoki na Wielki Kopieniec i Giewont. Zachodnia strona w stronę doliny Jaworzynki jest znacznie bardziej stroma i urozmaicona skalnymi formami o własnych nazwach: Parzące Turnie, Gruba Turnia czy Mnich. Wiosną i latem grzbiet zamienia się w prawdziwy ogród wapieniolubnych roślin — rośnie tu szarotka alpejska, powojnik alpejski, skalnice kilku gatunków, zerwa kulista i wiele innych. Co szczególne, stwierdzono tu występowanie szaroty Hoppego i potrostka alpejskiego — gatunków w Polsce znanych wyłącznie z Tatr.

• Kuźnice — szlak niebieski przez Boczań i Skupniów Upłaz na Przełęcz między Kopami, dalej na Halę Gąsienicową; czas przejścia z Kuźnic na przełęcz ok. 1 h 40 min w górę, 1 h 10 min w dół; trudność: umiarkowana

• Szlak przez Skupniów Upłaz należy do jednych z najbardziej uczęszczanych w Tatrach — w sezonie letnim spodziewaj się dużego ruchu turystycznego.
• Trasa prowadzi dawną drogą górniczą, którą niegdyś transportowano rudę żelaza do Kuźnic.
• Obszar objęty jest ochroną Tatrzańskiego Parku Narodowego — wymagane jest ważne wejściówki (biletu wstępu do TPN).

Jeszcze w 1933 roku Antoni Wrzosek opisywał tutejsze zbocza jako 'ponury krajobraz krasowej pustyni żwirowej' — efekt nadmiernego wypasu owiec i wycinki lasów. Dziś, po dziesięcioleciach renaturalizacji i nasadzeń modrzewia, Skupniów Upłaz jest jednym z piękniejszych przykładów odbudowy tatrzańskiej przyrody.