Skrajna Nowoleśna Turnia to jedna z tych tatrzańskich turni, które nie znajdziesz na szlakowych mapach dla przeciętnego turysty, a mimo to skrywa w sobie surowy urok dzikich, słowackich zakątków Tatr Wysokich. To najbardziej wysunięta na południe turnia w Nowoleśnej Grani, dostępna wyłącznie dla taterników znających smak wspinaczkowej przygody.

Widok stąd otwiera się na dziką architekturę grani i przełęczy — od strony Pośredniej Nowoleśnej Turni oddziela ją przełęcz Ciemna Ławka, a od Zadniej Sławkowskiej Czuby szerokie siodło Sławkowskiej Przełęczy. Krajobraz to typowa wysokogórska scena Tatr: strome zbocza, kamieniste granie i cisza, którą przerywa jedynie wiatr. Nowoleśny Filar, wysyłany na północny wschód w kierunku Warzęchowego Stawu, dzieli Nowoleśną Kotlinę od Długiej Kotliny, tworząc dodatkową warstwę dramaturgii w tym skalnym labiryncie. Zimą teren staje się poważnym wyzwaniem lodowo-śnieżnym, latem odsłania swój bardziej przystępny, choć wciąż wymagający charakter.

Jak dotrzeć na szczyt

• Brak znakowanych szlaków turystycznych — wejście możliwe tylko dla doświadczonych taterników
• Najdogodniejsze podejście od Sławkowskiej Przełęczy, w stronę której turnia opada dość łagodnym zboczem

Praktyczne informacje

• Szczyt leży w słowackiej części Tatr Wysokich — konieczne uwzględnienie przepisów TANAP-u dotyczących ruchu poza szlakami
• Wejście wymaga umiejętności taternickich, nie jest to cel dla zwykłych turystów pieszych

Pierwsze udokumentowane wejście letnie miało miejsce w 1902 roku za sprawą Karola Englischa i Johanna Hunsdorfera seniora, a zimowe dopiero w 1914 roku, w liczącej aż osiem osób grupie taterników — co samo w sobie pokazuje, jak wymagający i szanowany był to cel.