Skałka (1253 m) – szczyt w północnym grzbiecie Pilska w Beskidzie Żywiecko-Orawskim. Jest zwornikiem dla dwóch grzbietów: długiego, północno-zachodniego ze szczytami Góra Hunców, Gawory, Malorka krótkiego, północno-wschodniego, który poprzez wzniesienie Czarny Groń i Buczynka opada do Korbielowa Górnego. Skałka jest porośnięta lasem. Nazwa szczytu pochodzi od tego, że w lesie ją porastającym znajduje się wiele pojedynczych skałek i całe ich grupy, a także nisze i rozpadliny. Jedna z tych skałek, mająca formę ambony znajduje się zaraz za wierzchołkiem, po prawej stronie szlaku turystycznego (w kierunku od dołu do góry). Las to górnoreglowa świerczyna. Rośnie w niej kilkanaście posadzonych około 1960 r. limb i znajduje się tablica informacyjna ścieżki przyrodniczej. Przez Skałkę biegnie granica między miejscowościami Korbielów i Sopotnia Wielka w województwie śląskim, w powiecie żywieckim, w gminie Jeleśnia.