Sine Skałki (1122 m n.p.m.) to drugie co do wysokości wzniesienie w Górach Izerskich — nieco zapomniane, ciche i autentyczne. Kopulasty szczyt wyłania się z rozległej wierzchowiny Zielonej Kopy i kryje w sobie coś wyjątkowego: rumowisko zwietrzałych gnejsów na czubku, rozległe widoki na górski krajobraz i las, który odrasta po dawnej katastrofie ekologicznej.

Teren wokół szczytu jest tak wyrównany, że sam wierzchołek trudno rozpoznać w terenie — dopiero skalne rumowisko zdradza, że dotarłeś na miejsce. Zbocza północne stromo opadają ku Dolinie Kwisy, zachodnie w stronę Mokrej Przełęczy, natomiast południe i wschód to niemal pozioma wierzchowina. Szczyt bardzo często spowija mgła i chmury, nadając mu tajemniczy, nieco surowy klimat. Pokrywa śnieżna utrzymuje się tu nierzadko do połowy maja — warto o tym pamiętać przy planowaniu wyjścia wiosną.

• Świeradów-Zdrój — czerwony szlak im. M. Orłowicza, prowadzący przez Góry Izerskie w kierunku Szklarskiej Poręby; trudność umiarkowana.

• Przez szczyt przebiega czerwony szlak im. M. Orłowicza — jeden z głównych szlaków Gór Izerskich, biegnący ze Świeradowa-Zdroju przez całe pasmo aż do Szklarskiej Poręby.
• Na stokach znajdują się źródła dopływów Kwisy i Izery.

Wśród młodego lasu, który odrósł po ekologicznej katastrofie lat osiemdziesiątych XX wieku, wciąż sterczą obumarłe kikuty dawnych świerków — milczący pomnik zniszczeń wywołanych kwaśnymi deszczami. To jedno z tych miejsc, które opowiada historię bez słów.