Sidorovo (1102 m n.p.m.) to jeden z tych szczytów, które nagradzają wędrowca nie tylko rozległą panoramą, ale i poczuciem odkrycia czegoś nieoczywistego. Leżący w północno-wschodniej części Wielkiej Fatry na Słowacji, ten zalesiony masyw kryje prehistoryczne ślady osadnictwa, skalne baszty i bogatą przyrodę — a do tego prowadzi do niego zaledwie kilka oznakowanych szlaków, więc tłumów tu nie uświadczysz.

Szczyt jest kamieniści i wyposażony w barierki ochronne, opisaną panoramę oraz tablicę informacyjną — widoki z niego obejmują znaczną część Kotliny Liptowskiej i Doliny Rewuckiej. Masyw jest niemal w całości pokryty lasem bukowym i świerkowym, który wiosną wypełnia się śpiewem ptaków, a jesienią płonie złotymi barwami. Na wschodnich zboczach, na wysokości ok. 780 m, wyrasta ze stoku skalna baszta Krkavá skala (15–20 m), chroniona jako pomnik przyrody. Wczesną wiosną na łączkach pod Wielką Skałą kwitnie sasanka słowacka.

• Rużomberk – Kalvária – Veľká skala – Sidorovo — szlak czerwony, 5,3 km, ok. 2:15 h w górę (1:40 h w dół), suma podejść 655 m, umiarkowanie wymagający
• Vlkolínské ľuky – Sidorovo — szlak czerwony, 1,1 km, ok. 50 min w górę (25 min w dół), suma podejść 275 m, wymagający

• Na szczycie zamontowano barierki ochronne, opisaną panoramę i tablicę informacyjną.
• Skalna baszta Krkavá skala na wschodnich zboczach jest objęta ochroną jako pomnik przyrody (prírodná pamiatka).
• U południowych podnóży Sidorova leży Vlkolínec — wioska wpisana na listę UNESCO w 1993 r., warta osobnej wizyty.

Wierzchołek Sidorova skrywa ciekawą tajemnicę: według archeologów słabo widoczne wały i nasypy na szczycie to ślady prehistorycznego osadnictwa, być może związanego z kulturą puchowską — odkryte już w pierwszej połowie XVIII wieku przez Mateja Bela.