Szeszul (1728 m n.p.m.) to jedno z tych karpackich wzniesień, które nagradzają wędrowca ciszą, rozległymi widokami i poczuciem autentyczności — bez tłumów, za to z pełnią górskiej atmosfery. Szczyt leży w zachodniej części masywu Czarnohory, w obwodzie zakarpackim Ukrainy, i stanowi doskonały punkt wyjścia do dalszych wypraw na Petros i Howerlę.

Zbocza Szeszula pokrywa trawiasta i krzewiasta roślinność oraz rozległe połacie borówczysk — latem pachną tu jagody, jesienią stoki płoną rudymi barwami. Niżej rozciągają się buczyny i lasy bukowo-jodłowe. Z wierzchołka roztacza się imponująca panorama: na północny wschód widać Petros (2020 m), na wschód najwyższy szczyt Ukrainy — Howerlę (2061 m), a na północnym zachodzie, za doliną Czarnej Cisy, majaczy masyw Świdowca z Bliźnicą (1883 m). Szczyt leży w granicach Czarnohorskiego Rezerwatu, będącego częścią Karpackiego Rezerwatu Biosfery, więc dzika przyroda jest tu wyjątkowo dobrze zachowana.

• Rahów (miasto u podnóża) — podejście od strony północno-wschodniej przez połoninę łączącą Szeszul z Petrosem; szlak umiarkowanie wymagający, czas wejścia orientacyjnie 3–4 godziny.
• Z siodła między Szeszulem a połoniną można stosunkowo łatwo kontynuować wędrówkę na szczyt Petrosa — to wygodne połączenie obu wierzchołków w jednej trasie.

• Szczyt leży w granicach Czarnohorskiego masywu rezerwatowego (część Karpackiego Rezerwatu Biosfery) — przed wejściem warto sprawdzić aktualne przepisy dotyczące wstępu na teren chroniony.

Ciekawostka dla miłośników kartografii: sowieckie i ukraińskie mapy długo przypisywały Szeszulowi wysokość 1689 m — ta liczba należy jednak do sąsiedniej góry Kopycia. Przedwojenne polskie mapy były bliższe prawdy, podając 1726 m, a dokładne pomiary potwierdziły ostatecznie 1728 m n.p.m.