Schalfkogel to jeden z tych szczytów Alp Ötztalskich, które zapadają w pamięć swoją dwoistością - z jednej strony stroma, lodowa ściana, z drugiej łagodna, symetryczna piramida. To górski cel dla osób z doświadczeniem lodowcowym, szukających prawdziwej wysokogórskiej przygody bez tłumów.

Widziany ze wschodu, Schalfkogel prezentuje stromą flankę firnowo-skalną opadającą nad Gurgler Ferner, a jego północny grzbiet tworzy wąską, firnową graniową ostrogę. Z zachodu góra wygląda zupełnie inaczej - jako spokojna, regularna piramida. Szczyt jest całkowicie otoczony lodowcami: Diemferner na północnym zachodzie, Gurgler Ferner i Kleinleitenferner na północnym wschodzie oraz Nördlicher Schalfferner na południu. Zimą i wiosną to teren czysto wysokogórski, latem odkryte partie skalne ułatwiają wspinanie po grani.

Jak dotrzeć na szczyt

• Hochwildehaus (2883 m), dostępny z Obergurgl - trasa przez Gurgler Ferner i Schalfkogeljoch na skalną grań południową, ok. 4 godziny, wymaga sprzętu lodowcowego i doświadczenia wysokogórskiego
• Ramolhaus (3005 m) - podejście z północy przez Firmisanjoch i grań północną, ok. 3 godziny

Praktyczne informacje

• Wymagane doświadczenie w chodzeniu po lodowcu oraz odpowiedni sprzęt (czekan, raki, ewentualnie lina)
• Silne nasłonecznienie na lodowcu może powodować problemy ze wzrokiem - okulary przeciwsłoneczne są niezbędne
• Najbliższe schroniska: Hochwildehaus i Ramolhaus, oba stanowią dobrą bazę wypadową

Pierwsze wejście na szczyt miało miejsce w 1830 roku - dokonał go francuski pisarz podróżnik Frédéric Mercey wraz z tragarzami z Pfelderer Tal i bezimiennym przewodnikiem górskim z Meranu.