Salaruelkopf to trzeci najwyższy szczyt Rätikonu, licząca 2841 m góra, której punkt pomiarowy leży dokładnie na granicy między austriackim Vorarlbergiem a szwajcarskim Gryzonią. To miejsce dla tych, którzy szukają czegoś więcej niż tylko widoku - stąpanie po granicy dwóch krajów na wysokogórskim grzbiecie to niecodzienne przeżycie.

Choć w porównaniu z sąsiednim, wyższym o 18 metrów Panüelerkopf, Salaruelkopf uchodzi za mniej znaczący wierzchołek, jego położenie na grani czyni go wartym odwiedzenia punktem podczas dłuższej wędrówki. Południowo-zachodnie i północno-wschodnie granie są wyraźne, ale ze względu na kruchą skałę trudne do przejścia - inaczej jest z grania północną, którą wchodzi się bez większych trudności. Widoki obejmują pobliski Lodowiec Brandner oraz otaczające szczyty grupy Schesaplana.

Jak dotrzeć na szczyt

• Mannheimer Hütte (2679 m) — trasa normalna prowadzi na zachód przez łagodnie nachylone pole firnowe lodowca Brandner i przez skalne progi na grań łączącą z Panüelerkopf, czas podejścia ok. 1 godziny, trasa wymaga dobrej orientacji w terenie wysokogórskim
• Oberzalimhütte (1889 m) — sztucznie wytyczoną, bardzo eksponowaną ścieżką Straußsteig, czas podejścia ok. 5 godzin, trasa wymagająca

Praktyczne informacje

• Szczyt zwykle zdobywa się w ramach przejścia wyższego Panüelerkopf od strony północnej
• Punkt pomiarowy na szczycie leży dokładnie na granicy austriacko-szwajcarskiej
• Grań południowo-zachodnia i północno-wschodnia są kruche i niebezpieczne — polecana jest droga przez grań północną

Pierwsze wejście przypisuje się prawdopodobnie Antonowi Neyerowi z Bludenz w 1849 roku, w związku ze wspinaczką na sąsiedni Panüelerkopf.