Rówienkowa Turnia (2272 m n.p.m.) to jeden z tych szczytów w głównej grani Tatr, które nagradzają wyłącznie tych, którzy są gotowi wyjść poza utarte szlaki. Brak oficjalnego znakowania sprawia, że to miejsce pozostaje domeną doświadczonych taterników ceniących ciszę i autentyczność górskiej przygody.

Szczyt wznosi się majestatycznie nad Doliną Rówienki i Doliną Staroleśną, wpisując się w surowy krajobraz głównej grani. Sąsiedztwo Graniastej Turni i Krzesanego Rogu nadaje temu miejscu wyrazisty, skalny charakter. Jesienią, gdy turystyczny ruch opada, a grań skąpana jest w złotym świetle, panorama roztaczająca się z wierzchołka wynagradza każdy wysiłek. Zimą teren staje się wymagający i niebezpieczny — śnieg i lód zamieniają nieznakowane podejście w poważne wyzwanie.

• Graniasta Przełęcz (2235 m) — brak znakowanego szlaku, podejście nieznakowane od przełęczy, trudność: nieco trudne. To najdogodniejszy wariant wejścia na Rówienkową Turnię.

• Na Rówienkową Turnię nie prowadzi żaden znakowany szlak turystyczny — wejście wymaga doświadczenia i orientacji w terenie wysokogórskim.
• Szczyt leży w słowackiej części Tatr Wysokich, w obrębie TANAP-u — obowiązują przepisy parku narodowego.

Pierwsze znane letnie wejście na ten wierzchołek należy do Zygmunta Klemensiewicza i Jerzego Maślanki, którzy zdobyli go 30 sierpnia 1906 roku — ponad sto lat temu ten szczyt już fascynował odważnych pionierów taternictwa.