Roh (1255 m n.p.m.) to najwyższy punkt Połoniny Wetlińskiej — jednej z najbardziej rozległych i dziko pięknych połonin w Bieszczadach Zachodnich. Ten szczyt przyciąga uwagę już samą swoją nazwą, a jego kulminacja skrywa się w północno-zachodnim krańcu grzbietu pokrytego grehotami, tam gdzie główny grzbiet połoniny wykonuje spektakularny skręt o niemal 90° na południe.

Krajobraz wokół Roha to kwintesencja bieszczadzkiego klimatu: rozległe, trawiaste połoniny, kamieniste grzbiety usiane grehotami i poczucie dzikości, której coraz trudniej szukać w innych pasmach. Stoki północny i zachodni opadają stromo, nadając wierzchołkowi wyraźną, zdecydowaną sylwetkę. Od południa nachylenie jest łagodniejsze. Srebrzysta Przełęcz oddziela Roh od sąsiedniego Osadzkiego Wierchu, a Hasiakowa Skała wyznacza drugi kraniec tego osobliwego grzbietu. Wiosną połoniny budzą się intensywną zielenią, latem rozbrzmiewają owadami i wiatrem, jesienią płoną barwami — to jeden z najpiękniejszych sezonów w tych stronach.

• Roh nie posiada znakowanych szlaków turystycznych — wierzchołek jest wyłączony z ruchu turystycznego ze względu na ochronę Bieszczadzkiego Parku Narodowego.

• Szczyt objęty jest ochroną Bieszczadzkiego Parku Narodowego i nie jest udostępniony dla ruchu turystycznego — nie prowadzi na niego żaden oznakowany szlak.
• Najbliższe oznakowane szlaki przebiegają grzbietem Połoniny Wetlińskiej — warto je wykorzystać, aby podziwiać okolicę Roha z bezpiecznej odległości.

Roh to jeden z tych wierzchołków, które fascynują właśnie dlatego, że pozostają poza zasięgiem — świadek dzikości Bieszczadów, który przyroda zachowała tylko dla siebie.