Repowa (918 m n.p.m.) to jeden z tych szczytów, które kryją swój urok przed tłumami — zarośnięta lasem, cicha i dzika, stanowi środkowy wierzchołek bocznego grzbietu Małych Pienin. Nie ma tu szlaków ani tablic, jest za to leśna cisza, białe wapienne skały i rzadkie gatunki mchów, które sprawiają, że to miejsce jest wyjątkowe dla miłośników nieodkrytej przyrody.

Repowa leży między dwoma potokami — Potokiem Zimna Studnia na wschodzie i Skalskim Potokiem na zachodzie — a jej zachodnie zbocza zdobią charakterystyczne białe skały wapienne zwane Dziobakowymi Skałami. Szczyt jest całkowicie porośnięty lasem, więc rozległych widoków tu nie uświadczysz, ale atmosfera głębokiego, spokojnego lasu buczynowego rekompensuje to z nawiązką. Jesienią złoto buków i cisza przerywana jedynie szumem potoków czynią z Repowej miejsce wręcz magiczne.

• Jaworki (parking przy wjeździe do doliny) — droga leśna od strony przełęczy pod Watriskiem, wschodnimi zboczami, brak oznakowanego szlaku — wyprawa dla doświadczonych piechurów poruszających się bez znakowanych tras, czas dojścia orientacyjny, trudność: umiarkowana do wymagającej.
• Droga leśna od przełęczy pod Watriskiem prowadzi dalej do Smolegowej Skały w rezerwacie przyrody Biała Woda — warto połączyć obie atrakcje w jedną wycieczkę.

• Przez Repową nie prowadzą żadne oznakowane szlaki turystyczne — poruszanie się wymaga umiejętności nawigacji w terenie bez oznakowania.
• Wschodnimi zboczami biegnie droga leśna, która doprowadza do Smolegowej Skały w rezerwacie przyrody Biała Woda.
• Szczyt administracyjnie leży w miejscowości Jaworki, gmina Szczawnica, powiat nowotarski.

Na Repowej odnaleziono kilka rzadkich i prawnie chronionych gatunków mchów, m.in. torfowiec frędzlowany i płonnik pospolity — to prawdziwy raj dla botaników i miłośników kryptogamów, którzy potrafią docenić piękno ukryte w leśnym runie.