Pośrednia Turnia (2128 m n.p.m.) to jeden z tych tatrzańskich szczytów, które nie krzyczą o uwagę, a mimo to potrafią zachwycić. Położona w głównej grani Tatr Wysokich, pomiędzy Skrajną Turnią a Świnicą, oferuje rozległe panoramy i wyraźny górski charakter bez tłumów, które gromadzą się na bardziej znanych sąsiadach.

Szczyt zbudowany jest z granitoidów, a jego stoki mają wyraźnie różne oblicza w zależności od strony świata. Ku Dolinie Zielonej Gąsienicowej opada krótki, skalisty grzbiet, podczas gdy w kierunku południowo-wschodnim ku Dolinie Walentkowej rozciąga się równomiernie nachylony stok — w górnej części skalny, niżej kamienisto-trawiasty, a u samego dołu zarośnięty kosodrzewiną. Latem to surowe, skaliste miejsce z imponującymi widokami na Tatry Wysokie, Zachodnie i Dolinę Cichą. Zimą Pośrednia Turnia nabiera charakteru poważnego szczytu — jej południowo-wschodnie zbocza są silnie lawiniasty, a każde wyjście wymaga dobrej oceny warunków śniegowych.

Na szczycie rośnie ukwap karpacki — rzadka roślina, która w Polsce występuje wyłącznie w Tatrach i to na zaledwie kilku stanowiskach. To botaniczna ciekawostka, którą można spotkać chyba tylko tutaj.

• Kasprowy Wierch (kolejka linowa) — szlak czerwony granią, ok. 1 godz. 40 min w kierunku Świnicy, trudność: umiarkowana do wymagającej
• Świnica — szlak czerwony w kierunku zachodnim, ok. 1 godz. 20 min zejścia, trudność: umiarkowana

• Czerwony szlak granią prowadzi przez terytorium Słowacji — południowymi zboczami, po słowackiej stronie grani.
• Zimą południowo-wschodnie zbocza są bardzo lawiniste — w razie konieczności bezpieczniej jest poruszać się północno-wschodnim grzbietem.
• Wygodnym punktem startowym jest stacja kolejki linowej na Kasprowym Wierchu, skracająca podejście.

Pośrednia Turnia ma nazwę ludowego pochodzenia — nadali ją pasterze z Hali Gąsienicowej, doceniając jej 'pośrednie' położenie między Świnicą a Skrajną Turnią. Prawdopodobnie wszedł na nią już około 1805 roku Stanisław Staszic, a udokumentowane wejście pochodzi z 3 sierpnia 1841 roku.