Pośrednia Sieczkowa Turnia to niepozorny, ale interesujący punkt we wschodniej grani Świnicy, znany przede wszystkim wspinaczom, a nie zwykłym turystom. Wznosi się na wysokość ok. 2205 m, jednak nie w samej grani Sieczkowych Turni, lecz na wschodnich stokach, tuż nad Dolinką Buczynową.

To miejsce o surowym, skalistym charakterze — spod turni opada licząca około 350 m główna ściana Sieczkowych Turni, jedna z ciekawszych, choć wciąż w dolnej części niezdobytych, ścian tego rejonu Tatr Wysokich. Teren jest stromy i wymagający, otoczony trawiasto-płytowymi zachodami i żlebami, a widoki obejmują dziką Dolinkę Buczynową oraz sąsiednie turnie grani Świnicy. To zdecydowanie cel dla doświadczonych wspinaczy, a nie dla klasycznej turystyki pieszej.

• Dojście prowadzi przez Dolinkę Buczynową — teren wymagający, dostęp wyłącznie dla osób z doświadczeniem wysokogórskim i wspinaczkowym
• Wejście na szczyt możliwe wyłącznie drogami wspinaczkowymi, m.in. Kominem Sawickiego (III w skali UIAA) lub jego wariantem skośnym zachodem (IV)

• Dolna część ściany poniżej Komina Sawickiego, zwana Filarem Biela, oferuje drogę o V stopniu trudności
• Dolna partia głównej ściany poniżej skośnego zachodu pozostaje wciąż niezdobyta
• Teren wymaga pełnego przygotowania wspinaczkowego i nie nadaje się dla turystów pieszych

Nazwę turni nadał w 2013 r. Władysław Cywiński, upamiętniając Macieja Gąsienicę Sieczkę, dawnego górala i przewodnika tatrzańskiego. Pierwsze przejście ściany Kominem Sawickiego wykonali Jerzy Sawicki i Jan Zaunar w 1951 r., a pierwsze przejście zimowe — Krzysztof Berbeka i Jerzy Mitkiewicz dwa lata później.