Popadia (1740 m n.p.m.) to jedna z charakterystycznych kulminacji Gorganów — dzikiego, mało uczęszczanego masywu w Karpatach Ukraińskich. To szczyt dla tych, którzy lubią prawdziwą górską przygodę z dala od tłumów, z widokami na rozległe połoniny i gęste lasy jodłowo-bukowe.

Zbocza Popadii porośnięte są gęstymi lasami świerkowymi i bukowo-świerkowymi, które w górnych partiach ustępują miejsca kosodrzewinie i kamiennym rumowiskom — typowym dla Gorganów. Wiosną i latem górę spowija zieleń, jesienią płonie złotem i czerwienią, a zimą staje się miejscem wymagającym solidnego przygotowania i odpowiedniego sprzętu. Ze szczytu rozciągają się widoki na sąsiednie wzniesienia: Małą Popadię (1597 m), Parenky (1735 m), Grofę (1748 m) oraz imponującą Wielką Sywulę (1836 m).

• Osmoołoda — najbliższa miejscowość u podnóża góry, punkt startowy dla wypraw na Popadię; trasa prowadzi przez lasy i grzbiet wododzialowy między dorzeczami Łomnicy i Tereswy; trudność: umiarkowana do wymagającej.

• Północne zbocza Popadii leżą w granicach Rezerwatu Krajobrazowego Grofa, południowe — w obrębie rezerwatu Bradul; wejście w te strefy może wymagać przestrzegania lokalnych zasad ochrony przyrody.
• Na szczycie zachowały się oryginalne słupki graniczne z okresu przed 1939 rokiem, kiedy tędy przebiegała granica między Polską a Czechosłowacją.

Na szczycie Popadii do dziś stoją stare słupki graniczne — nieme świadkowie historii, przypominające, że ta górska grań była niegdyś linią graniczną między Polską a Czechosłowacją. To rzadka pamiątka, którą można spotkać bezpośrednio w terenie.