Połonina Runa (1480 m n.p.m.) to jeden z najbardziej urokliwych masywów Karpat Ukraińskich — szeroki, łagodny grzbiet pokryty rozległymi halami i bukowymi lasami, skąd w jasne jesienne dni widać słowackie Tatry i polskie Beskidy. To miejsce wyjątkowe: dzika przyroda, historyczne pastwiska i panoramy, które przyciągały tu malarzy.

Masyw leży w zachodniej części Połonińskiego Grzbietu, na pograniczu rejonów Pereczyńskiego i Wielkoberezniańskiego w obwodzie zakarpackim. Krajobraz zmienia się wraz z porami roku — wiosną hale pokrywają się kwiatami, latem grzbiet tonie w zieleni, a jesień maluje buki na złoto i czerwono. Właśnie jesienią Połonina Runa zachwyca najbardziej: panoramy są ostre i dalekosiężne, a kolory lasu nie do opisania. Teren jest stosunkowo łagodny na szczycie, ale stoki opadają stromo na północ i wschód.

• Ze wsi Lumszory (Лумшори) — najwygodniejszy punkt startowy u podnóża masywu od strony północno-zachodniej; szlak prowadzi przez las bukowy na halę szczytową, trudność umiarkowana.
• Ze wsi Lipowiec (Липовець) — alternatywne podejście od strony południowej masywu, również umiarkowane.

• Na stokach masywu znajdują się chronione obszary przyrodnicze: ornitologiczny rezerwat 'Sokolowe Skały' oraz hydrologiczny pomnik przyrody 'Lodowcowe Jezioro Wielkie Trostia'.
• Na południowo-wschodnich stokach zlokalizowany jest rezerwat Tur'je-Polanśkyj oraz wodospad Wojewodin, a od strony północno-zachodniej — wodospady Lumszorskie.
• W pobliskiej wsi Lumszory działają słynne kąpieliska siarkowe — warta uwagi atrakcja przed lub po wędrówce.

Połonina Runa jest jedyną karpacką połoniną, której poświęcono osobny utwór literacki — powieść 'Runa' Agaty Turczyńskiej z 1977 roku. Dawniej wypasano tu aż 800 koni huculskich i 3000 krów w ramach cesarsko-królewskiego stadniny wojskowej założonej w 1870 roku.