Ploská (1532 m n.p.m.) to jeden z najwyższych szczytów Wielkiej Fatry na Słowacji — góra wyjątkowa już choćby przez swój charakter. Zamiast stromego, skalistego wierzchołka czeka tu rozległe, niemal płaskie plateau szczytowe, pokryte bogatymi łąkami górskimi. To miejsce, które zachwyca spokojem i swobodą, a nie dramatycznym widokiem z igły skalnej.

Rozległa wierzchowina Płaskiej to prawdziwa osobliwość. Miękkie margliste łupki dolnokredowe uformowały łagodnie zaokrąglony, płaski szczyt — relikt dawnej powierzchni zrównania. Latem łąki szczytowe mienią się kolorami: rosną tu pełnik europejski, czosnek syberyjski i cebulica dwulistna. Wiosną na północnych stokach zakwitają krokusy. Zachodnie zbocza są trawiaste i strome — zimą schodzą z nich potężne lawiny do doliny Hornoborišovskiej. Panorama ze szczytu obejmuje głównie dalekie plany, gdyż łagodne obłości góry zasłaniają widoki na otaczające doliny. Ploská jest też ważnym węzłem grzbietowym — zbiegają się tu główny grzbiet Wielkiej Fatry oraz boczny grzbiet z Borišovem.

• Z Krížnej przez Ostredok, głównym grzbietem Wielkiej Fatry — ok. 3 godz. 30 min, trasa umiarkowana
• Ze schroniska Chata pod Borišovom — ok. 1 godz. (w dół 35 min), trasa łatwa
• Z wioski Liptovské Revúce w dolinie Revúcy — ok. 2 godz. 45 min (w dół 2 godz. 15 min), trasa umiarkowana

• Na zachodnim zboczu przy szlaku do Chaty pod Borišovom zamontowana jest tablica ostrzegająca przed lawinami — zimą zachowaj szczególną ostrożność.
• Przy rozwidleniu szlaków na szczycie znajduje się grób uczestnika słowackiego powstania narodowego z 1944 roku.

Nazwa 'Ploská' to po słowacku po prostu 'Płaska' — i trudno o lepiej oddającą charakter góry nazwę. To jeden z tych szczytów, który nagradza wędrowca nie widokowym dramatem, lecz przestrzenią, ciszą i wyjątkową florą alpejską.