Plesná (niem. Lackenberg, 1338 m n.p.m.) to jeden z tych szczytów, które nagradzają cierpliwość i ciekawość, a nie żądzę widoków. Leży na granicy niemiecko-czeskiej, na północnym skraju Parku Narodowego Bawarskiego Lasu, i jest miejscem prawdziwie dzikim — bez krzyża, bez skał, bez panoramy. Właśnie to czyni go wyjątkowym.

Na szczycie rozciąga się bagnista, mglista polana — cisza, mech i las iglasty dookoła. To idealne miejsce dla tych, którzy szukają samotności i autentycznego kontaktu z naturą. W różnych porach roku góra zmienia nastrój: wiosną pachnie żywicą, latem zielenieje gęstym borem, jesienią skrzy się kolorami, a zimą pokrywa się grubą warstwą śniegu. W pobliżu, po północnej stronie, leży jezioro Laka (Lackensee) — najmniejsze i najwyżej położone z pięciu karowych jezior Szumawy, warte odwiedzenia przy okazji.

• Ze Zwieslerwaldhaus — szlak przez Ruckowitzschachten, droga długa i wymagająca, odpowiednia dla doświadczonych turystów.
• Wzdłuż granicy — dawna trasa wzdłuż Żelaznej Kurtyny, dziś spokojny szlak graniczny po stronie czeskiej i niemieckiej.

• Szczyt leży dokładnie na granicy państwowej między Niemcami a Czechami — możliwe przekroczenie granicy podczas wędrówki.
• Teren szczytowy jest podmokły i bagienny — zalecane solidne buty trekkingowe.
• Brak oznakowania szczytowego, krzyża ani skrzynki z rejestrem — szczyt jest trudny do jednoznacznego zidentyfikowania w terenie.

Jeszcze do 1990 roku trasa wzdłuż granicy była śmiertelnie niebezpieczna — biegła bowiem wzdłuż Żelaznej Kurtyny. Dziś to spokojny, niemal zapomniany szlak przez jeden z najmniej uczęszczanych zakątków Szumawy.