Płaczliwa Skała (2142 m n.p.m.) to drugi co do wysokości szczyt Tatr Bielskich — masywny, hełmokształtny wierzchołek, który od południa wygląda jak naturalny pomnik wyrzeźbiony w jurajskich wapieniach. Choć dziś oficjalny szlak na szczyt jest zamknięty, okolica przyciąga miłośników górskich widoków i tatrzańskiej historii.

Szczyt wyróżnia się charakterystyczną białożółtą ścianą z ciemnoszarymi zaciekami — to właśnie one dały mu poetycką polską nazwę: skały, która 'płacze'. Panorama z wierzchołka jest znakomita, szczególnie na masyw Łomnicy i Lodowego Szczytu. Wiosną i latem stoki zamieszkują kozice, a jurajskie wapienie tworzą surowy, niemal alpejski krajobraz. Płaczliwa Skała sąsiaduje od zachodu z Hawraniem (2152 m), oddzielona od niego wyraźną Strzystarską Przełęczą (1976 m), a od wschodu z Szalonym Wierchem (2061 m) przez Szeroką Przełęcz Bielską (1827 m).

• Rozdroże pod Muraniem — szlak przez Polanę pod Muraniem i Zadnią Koperszadzką Pastwę na Przełęcz pod Kopą; czas przejścia ok. 2 h 30 min w górę, ok. 2 h w dół; trudność: umiarkowana
• Zdziar — przez Dolinę Mąkową, Dolinę do Regli, Dolinę Szeroką Bielską na Szeroką Przełęcz Bielską i Przełęcz pod Kopą; suma podejść 1075 m, czas przejścia ok. 3 h 55 min w górę, ok. 3 h 10 min w dół; trudność: umiarkowana

• Bezpośredni szlak na szczyt jest zamknięty od 1978 roku — wejście na sam wierzchołek jest obecnie niedozwolone.
• Szczyt leży na terytorium Słowacji, w obszarze TANAP (Tatrzański Park Narodowy).
• Starania o ponowne udostępnienie szlaku trwają od lat — warto śledzić aktualne przepisy przed wyjazdem.

W 1904 roku panoramę z Płaczliwej Skały uwiecznił na płótnie Theodor Compton — malarz znany z alpejskich pejzaży, który docenił widoki z tego szczytu równie wysoko co z alpejskich wierzchołków.