Pěnkavčí vrch (1105 m n.p.m.) to spokojny, leśny szczyt we wschodnich Karkonoszach, leżący zaledwie 5 kilometrów od Śnieżki. Choć nie przyciąga tłumów jak najwyższy szczyt Czech, oferuje coś cennego — spokój, autentyczną karkonoską przyrodę i poczucie prawdziwego oddalenia od zgiełku.

Szczyt wyrasta z grzbietu odchodzącego od Śnieżki w kierunku południowym i południowo-wschodnim. Otaczają go głęboko wcięte doliny — od północy płyną Messnergraben, Jelení potok i Mała Úpa, od południa zaś sama Úpa. Stoki są strome i mocno zalesione — dominuje świerkowy las przerywany polanami. Na południowo-wschodnim stoku, w okolicach osad Pěnkavčí Vrch i Janovy Boudy, otwierają się górskie łąki, które wiosną zachwycają kwitnącą roślinnością, a zimą stają się terenem narciarskim. Atmosfera jest tu kameralna i surowa zarazem — typowo sudecka.

• Portášové Boudy — żółty szlak (Kubátova cesta) prowadzący ze Śnieżki do ujścia Úp, przebiega na południe od szczytu; dojście w kierunku wierzchołka możliwe leśnymi drogami — trudność umiarkowana.
• Portášové Boudy — zielony szlak nr 4250 schodzi po północnym stoku do Spáleného Mlýna.

• Między Velką Úpą a Portášovými Boudami kursuje osobowa kolej linowa — wygodna opcja na podejście.
• W okolicach siodła między Pěnkavčím vrchem a Červeným vrchem działają małe wyciągi narciarskie.
• W pobliżu szczytu znajdują się osady Pěnkavčí Vrch, Janovy Boudy i Portášové Boudy z możliwością noclegu i wyżywienia.

Nazwa szczytu pochodzi od czeskiego słowa 'pěnkava' — zięba, a jego niemiecka nazwa Pinkenberg niesie to samo ptasie znaczenie. Ten niepozorny, leśny grzbiet jest częścią wschodniokarkonoskiego raju dla tych, którzy wolą śpiew ptaków od kolejek na Śnieżkę.