Opalony Wierch (2115 m n.p.m.) to jeden z tych tatrzańskich szczytów, które nagradzają wędrowca nie tłumem na wierzchołku, lecz dziką, autentyczną przyrodą i rozległymi widokami. Leżący w długiej północno-wschodniej grani Szpiglasowego Wierchu, z dwoma wierzchołkami (2115 m i 2105 m), przyciąga tych, którzy szukają czegoś więcej niż popularnych szlaków.

Krajobraz wokół Opalonego Wierchu robi wrażenie o każdej porze roku. Strome zbocza poprzecinane są licznymi żlebami — Głębokim Żlebem, Żlebem Żandarmerii i Białym Żlebem — którymi zimą i wczesną wiosną schodzą potężne lawiny. Latem dominuje zieleń hal i skalne urwiska, a z grani rozciągają się widoki na Dolinę Pięciu Stawów Polskich i Dolinę Rybiego Potoku. Jesienią buki i kosodrzewina płoną złotem i czerwienią. Cały obszar objęty jest ochroną ścisłą — możesz tu trafić na kozice skaczące po skałach, a ślady niedźwiedzi nie należą tu do rzadkości.

• Dolina Rybiego Potoku (Morskie Oko) — niebieski szlak przez Świstówkę, przez Równię nad Kępą (Wolarnię, 1706 m), czas ok. 2,5–3 h, trudność: umiarkowana
• Dolina Pięciu Stawów Polskich — niebieski szlak od schroniska, przez Świstową Czubę i Świstówkę Roztocką, czas ok. 2–2,5 h, trudność: umiarkowana

• Opalony Wierch i okolice objęte są ochroną ścisłą Tatrzańskiego Parku Narodowego — poruszaj się wyłącznie po oznakowanych szlakach.
• Niebieski szlak przez Świstówkę jest zimą regularnie zamykany ze względu na wysokie zagrożenie lawinowe — przed wyjściem sprawdź aktualne komunikaty TPN.
• Szlak przecina kilka żlebów lawinowych, nawet poza sezonem zimowym zachowaj ostrożność po intensywnych opadach.

Na stokach Opalonego Wierchu rośnie kilka wyjątkowych gatunków roślin — skalnica odgiętolistna, przymiotno węgierskie, saussurea wielkogłowa i rzadka sosna drzewokosa — wszystkie spotykane w Polsce niemal wyłącznie tutaj, w Tatrach. Nazwa 'Opalone' pojawia się już w dokumentach z XVIII wieku, co świadczy o długiej obecności człowieka w tym miejscu.