Niżnia Kopa (1711 m n.p.m.) to niepozorne, ale niezwykle ważne wzniesienie w polskich Tatrach Wysokich — próg skalny oddzielający Dolinę Pięciu Stawów Polskich od Doliny Roztoki. Choć nie przyciąga tłumów samodzielnych zdobywców, każdy, kto wędruje do schroniska w Dolinie Pięciu Stawów, doskonale ją zna.

Kopa wznosi się zaledwie 43 metry ponad lustro Przedniego Stawu, jednak od strony Doliny Roztoki opada stromą ścianą o wysokości kilkudziesięciu metrów — wyraźnym, charakterystycznym progiem. Pozostałe stoki są łagodniejsze, porośnięte kosodrzewiną, w której można natrafić na rzadki w Polsce jarząb nieszpułkowy. Z okolic szczytu rozciągają się widoki na taflę Przedniego Stawu i otaczające go turnie. Sąsiedztwo Świstowej Czuby i Wyżniej Kopy oraz opadający między nimi Litworowy Żleb tworzą niepowtarzalną, surową scenerię. Zimą okolica zmienia się nie do poznania — śnieg i lód czynią to miejsce poważnym wyzwaniem.

• Rozdroże w Dolinie Roztoki — szlak znakowany, ok. 40 min, umiarkowany. Szlak prowadzi stokami Niżniej Kopy poniżej jej północnej ściany, przez pracowników schroniska nazywany 'Popod Kopę'.

• Zimą szlak 'Popod Kopę' jest niebezpieczny ze względu na ryzyko lawin i oblodzenia. W sezonie zimowym zaleca się trasę alternatywną 'Poza Kopę', prowadzącą depresją między Niżnią Kopą a Świstową Czubą nad brzeg Przedniego Stawu.
• W pobliżu znajduje się schronisko PTTK w Dolinie Pięciu Stawów Polskich.

Zimą 1976 roku na stokach Niżniej Kopy, podczas mroźnej zawieruchy, zaledwie kilkanaście metrów od drzwi schroniska, z wycieńczenia zginęło dwóch doświadczonych turystów — dramatyczne przypomnienie, że Tatry nie wybaczają lekceważenia nawet tym, którzy znają góry od lat.