Niebieska Turnia to jedna z tych tatrzańskich turni, które kryją się w cieniu słynnej Świnicy, a jednak potrafią zachwycić każdego, kto zejdzie z głównego szlaku choćby na chwilę. Wznosi się na wysokość 2262 m w wschodniej grani Świnicy i stanowi cel raczej dla taterników niż dla przeciętnych turystów.

Krajobraz wokół turni jest surowy i dziki — na północ opada ku Mylnej Kotlince w Dolinie Zielonej Gąsienicowej, a na południe do polodowcowego kotła Dolinki pod Kołem w Dolinie Pięciu Stawów Polskich. Górne partie stoków to strome, urwiste ściany, na których wytyczono liczne drogi wspinaczkowe. Latem otacza ją charakterystyczna dla Orlej Perci atmosfera — poczucie wysokogórskiej ekspozycji i widoki na sąsiednie doliny. Zimą turnia bywa niedostępna i wymaga dużego doświadczenia.

Jak dotrzeć na szczyt

• Od Niebieskiej Przełączki Wyżniej (strona zachodnia) — najłatwiejsza droga, około 10 min, trasa wymagająca, typowo taternicka
• Podejście od Orlej Perci (czerwony szlak) prowadzi żlebem poniżej wierzchołka, ale sam szczyt wymaga odejścia od szlaku

Praktyczne informacje

• Od strony wschodniej turnia jest podcięta prawie 40-metrowym uskokiem, zwykle pokonywanym zjazdem na linie
• 21 maja 2018 doszło do obrywu skalnego, który zniszczył fragment czerwonego szlaku między Świnicą a Zawratem — trasa była zamknięta do 19 maja 2021
• Obecnie ten odcinek Orlej Perci jest jednokierunkowy — ruch odbywa się wyłącznie z Zawratu w kierunku Świnicy

Nazwa turni nie ma nic wspólnego z błękitem skał — pochodzi od góralskiego nazwiska Niebies. Pierwsi zdobywcy wejścia letniego to Zofia Kordysówna, Zygmunt Klemensiewicz i Roman Kordys, którzy stanęli na szczycie w 1907 roku.