Mylna Kopa to skalna czuba ukryta w postrzępionej Grani Kościelców w Tatrach Zachodnich — miejsce, które kojarzy się raczej z ambitną wspinaczką grzbietową niż z typowym szlakiem turystycznym. To punkt na trasie, który doceniają miłośnicy trudniejszych, eksponowanych partii tatrzańskich grani.

Szczyt wznosi się na wysokość 2159 m, wciśnięty między Pośrednie Mylne Wrótka i Wyżnie Mylne Wrótka, w bezpośrednim sąsiedztwie Zadniego Kościelca. Zarówno od wschodu, jak i od zachodu opada urwistymi ścianami, co nadaje temu miejscu surowy, dziki charakter typowy dla najbardziej niedostępnych zakątków Tatr Zachodnich. Otoczenie poszarpanych granżek i wąskich przełęczy sprawia, że każdy krok trzeba stawiać z rozwagą — to teren dla osób obeznanych z turystyką wysokogórską i wspinaczką grzbietową, a nie dla przypadkowych spacerowiczów.

• Mylna Kopa nie posiada wyznaczonego, znakowanego szlaku turystycznego — dostęp prowadzi przez granie i przełęcze w ramach trudniejszych przejść taternickich, wymagających doświadczenia we wspinaczce.
• Podejście najczęściej odbywa się w ramach przejścia grani Kościelec – Mylna Przełęcz, tak jak podczas historycznego pierwszego wejścia.

• Teren wymaga umiejętności wspinaczkowych oraz dobrej orientacji w terenie — brak tu klasycznego szlaku dla turystów pieszych.
• Pierwszego przejścia dokonali Zygmunt Klemensiewicz i Roman Kordys 11 lipca 1906 roku.

To właśnie na Mylnej Kopie taternicy po raz pierwszy odważyli się złamać zasadę wspinania się wyłącznie z przewodnikiem — wydarzenie to zapisało się jako ważny moment w historii polskiego taternictwa.