Mnichowa Kopa (ok. 2090 m n.p.m.) to kopulaste wzniesienie ukryte w górnych partiach Doliny za Mnichem w polskich Tatrach Wysokich. Choć niezbyt znane wśród turystów, to miejsce o wyjątkowym charakterze — surowe, skalisto-piarżyste i otoczone dziką tatrzańską przestrzenią, która nagradza tych, którzy tu dotrą.

Mnichowa Kopa tworzy część wału oddzielającego Zadnią Galerię Cubryńską — najwyższe piętro Doliny za Mnichem — od Mnichowego Tarasu. Teren wokół szczytu jest typowo wysokogórski: piargi, skały i surowe granie. Zaraz po wschodniej stronie wzniesienia znajduje się płytkie wcięcie Mnichowej Przehyby (ok. 2080 m), spod której opada Mnichowy Żleb. Na północny wschód ciągnie się skalisty grzbiet będący lewym orograficznie obramowaniem tego żlebu. Ku wschodowi wał przechodzi w turniczkę Żelazko w zachodniej ścianie Cubryny, co nadaje całemu miejscu dramatyczny, alpejski charakter. Widoki z tej wysokości obejmują dzikie, mało uczęszczane rejony tatrzańskie, z dala od popularnych szlaków.

• Dolina Rybiego Potoku / Morskie Oko — podejście przez Dolinę za Mnichem w kierunku Zadniej Galerii Cubryńskiej; teren bardzo wymagający, bez znakowanych szlaków turystycznych prowadzących bezpośrednio na Mnichową Kopę — wyprawa wyłącznie dla doświadczonych taterników.

• Mnichowa Kopa nie leży na znakowanych szlakach turystycznych — dotarcie w jej okolice wymaga doświadczenia w poruszaniu się po tatrzańskim terenie bez szlaku.
• Teren należy do polskich Tatr Wysokich objętych ochroną Tatrzańskiego Parku Narodowego — obowiązują przepisy parkowe.
• Poniżej Mnichowej Kopy znajduje się Niżnia Mnichowa Przełączka, oddzielająca ją od masywu Mnicha (Ministranta).

Mnichowa Kopa to szczyt dla tych, którzy chcą poczuć Tatry w ich najbardziej surowej i nieokiełznanej formie — z dala od tłumów, w towarzystwie skał, piargu i tatrzańskiej ciszy.