Menczu³ (znany też jako Mańczul lub Połonina Mańczul) to jeden z tych szczytów ukraińskich Karpat, które nagradzają wędrowca czymś wyjątkowym — rozległą, otwartą połoniną ciągnącą się przez około 5 km i widokami we wszystkich kierunkach świata. Na wysokości 1501 m n.p.m., na pograniczu rejonów chustskiego i tiacziwskiego w obwodzie zakarpackim, czeka na Ciebie górska przestrzeń, której próżno szukać w zatłoczonych kurortach.

Grzbiet Menczu³a ma charakter typowej karpackiej połoniny — do wysokości około 1100–1200 m stoki pokrywają bujne lasy bukowe, które stopniowo ustępują miejsca otwartym, trawiastym halom. Z wierzchołka rozciąga się panorama na cztery strony: na wschodzie dominuje masyw Świdowca, na południu widać Kotlinę Górnej Cisy, na południowym wschodzie wyrasta góra Apecka, a na północnym zachodzie rozciąga się Połonina Borżawa. Wiosną połonina rozkwita dzikimi kwiatami, latem oferuje chłód i wiatr, jesienią bukowe lasy płoną złotem i czerwienią.

• Okolice Uhla lub Szerokiego Ługu — punkty startowe w pobliżu rezerwatu Uhólsko-Szerokołużańskiego, podejście przez lasy bukowe, trudność umiarkowana.

• Północne, zachodnie i południowe stoki Menczu³a leżą w granicach rezerwatu Uhólsko-Szerokołużańskiego — przed wejściem warto sprawdzić aktualne zasady wstępu do strefy chronionej.
• Na zachodnich stokach szczytu bierze początek rzeka Bystryj.

Menczu³ leży tuż przy masywie Połoniny Krasnej, będącej częścią Beskidu Połonińskiego — to jeden z najdzikszych i najlepiej zachowanych fragmentów ukraińskich Karpat, gdzie przyroda wciąż rządzi się własnymi prawami.