Mały Murań (1356 m n.p.m.), znany też pod słowacką nazwą Kôň, to jeden z tych tatrzańskich szczytów, które skrywają się za zasłoną lasu i rezerwatowej ciszy. Leży na północno-zachodnim krańcu głównej grani Tatr Bielskich, tuż nad Tatrzańską Jaworiną — i choć nie jest celem klasycznych wycieczek, jego dzika atmosfera mówi sama za siebie.

Szczyt pokryty jest nieciągłym lasem, który w kilku miejscach rozstępuje się, odsłaniając ograniczone, ale urokliwe widoki. Z wierzchołka można dostrzec okoliczne szczyty głównej grani Tatr Bielskich, liczne wierzchołki Tatr Wysokich, zachodnią część Spisskiej Magury, a nawet Beskidy Orawskie z Babią Górą i Pilskiem oraz przygraniczne szczyty południowej Polski. Teren leży w zlewni Dunajca — południowe i zachodnie stoki odwadnia Javorinka, a północne jej dopływ, Kýčerný potok.

• Mały Murań nie posiada żadnego znakowanego szlaku turystycznego prowadzącego na wierzchołek.

• Szczyt leży w granicach Tatrzańskiego Parku Narodowego oraz Narodowego Rezerwatu Przyrody Beliańskie Tatry — wstęp dla turystów jest oficjalnie zamknięty, podobnie jak w przypadku pozostałych wierzchołków tej części Tatr.

Ciekawostką jest sama nazwa — słowackie 'Kôň' oznacza po prostu 'Koń', a polska nazwa 'Mały Murań' nawiązuje do pobliskiego szczytu Murań (1890 m). To dwa imiona dla jednego miejsca, które wciąż pozostaje poza zasięgiem turystycznych butów.